Romantische feelgood met vampier accenten

Cassie Greenberg moet verhuizen, maar kan zich geen andere woonst veroorloven. Tot ze op een advertentie stuit voor een huurkamer in een flat in een prachtige buurt, met een belachelijk lage prijs. Ook al is ze half overtuigd dat de eigenaar een seriemoordenaar is, toch gaat ze op de advertentie in.

Haar nieuwe huisgenoot Frederick J. Fitzwilliam is verre van gewoontjes. Hij slaapt overdag, blijft hele nachten weg en praat alsof hij meespeelt in de Bridgerton serie. Maar hij laat ook steeds lieve berichtjes achter voor Cassie, vraagt hoe haar dag geweest is en ziet er helemaal niet slecht uit zonder shirt.
Ze kunnen niet ontkennen dat er iets ontstaat tussen hen, maar Frederick heeft zo zijn geheimen...

De titel verklapt eigenlijk alles al, en je vraagt je de eerste helft van het boek af waarom in godsnaam Cassies frank niet valt dat Frederick een vampier is. Maar niet getreurd, uiteindelijk valt die wel - met wat hulp van Reginald - en ze reageert zoals je zou verwachten.

De romantische spanning tussen Cassie en Frederick in de eerste helft van het boek is superschattig en je valt meteen voor Fredericks ouderwetse aanpak. Waarom zijn mannen vandaag de dag niet meer zo galant en welbespraakt?
Eens de aap uit de mouw is - of in dit geval de vampier - valt de bijhorende spanning weg en zakt het verhaal naar mijn gevoel ook een beetje in. Er wordt nog geprobeerd wat animo te brengen met de plot rond Esmeralda Jameson en het gearrangeerde huwelijk, maar daar slaan ze voor mij de bal wat mis. Het was bedoeld om spanning en sensatie te brengen, maar het wordt dan op zo'n onbenullige manier opgelost dat het nut van de hele situatie in het verhaal me wat ontgaat.

Al bij al een leuk begin en opzet, er zitten oprecht goede en grappige stukken in, maar in het tweede deel raken ze me jammer genoeg kwijt.