Een Scandinavische misdaadthriller over waarheidsvinding


Het team van hoofdinspecteur Carl Edson wordt op een zaak gezet van drie doden in een Zweeds zomerhuis, een van de doden is de ontvoerde baas van een mijnbouwbedrijf. In het huis wordt ook een levende, maar blinde vrouw aangetroffen. Haar getuigenis is het enige duidelijke aanknopingspunt in deze zaak, totdat de door haar genoemde ontvoerder wordt opgepakt en een heel andere verklaring aflegt. Het is aan het rechercheteam (en de lezer) om te achterhalen wie de waarheid vertelt.

Het is op een top een Scandinavische thriller. Niet in de vorm van spanning door actie, maar wel door het psychologische aspect over wie de waarheid en wie de leugens vertelt tijdens de politieverhoren. En wat wordt er allemaal achter gehouden, door wie en is dat van belang voor de zaak? 
Door de steeds nieuwe wijzigingen in het verhaal moet je bij de les blijven om te weten hoe de vork echt in de steel zit en zorgde voor mij persoonlijk wel voor enkele twists in het verhaal.

Het gezegde Wie het eerst komt is een mooie toespeling op het verhaal, want met een eerste verklaring leg je wel een soort van basis en sturing in het onderzoek. De letterlijke vertaling van de Zweedse titel Wat je niet ziet zou in mijn ogen ook een perfecte titel zijn geweest en zelfs een dubbele betekenis hebben gehad, want zowel een van de hoofdpersonages is blind als het politieteam dat in het duister tast naar de waarheid.

Dit is mijn eerste kennismaking met de schrijver Bo Svernström en ondanks dat dit deel 3 is een serie over hoofdinspecteur Edson en zijn team is het prima als stand-alone te lezen. Hij heeft een prettige schrijfstijl en door de korte hoofdstukken met wisselende perspectieven en steeds een stukje nieuwe informatie of ontwikkeling omtrent de zaak, lees je makkelijk nog een paar pagina’s door.

Mijn conclusie: een Scandinavische misdaadthriller, waar het niet om de actie draait maar om de waarheidsvinding.