Indrukwekkend en leerzaam boek

In mijn ogen draag ik wolken verteld het verhaal van de Afghaanse Widá. Wanneer er oorlog uitbreekt in Afghanistan moet ze op vijftienjarige leeftijd haar thuisland ontvluchten. Na een lange reis komt ze uiteindelijk in Nederland terecht, ze leert de Nederlandse taal, gaat studeren en wordt uiteindelijk psycholoog.
Omdat de gebeurtenissen uit het verleden zo pijnlijk zijn probeert ze haar gevoel vooral uit te schakelen. Al snel komt ze erachter dat de gebeurtenissen uit het verleden altijd weer naar de oppervlakte komen, in dit boek blikt ze terug op haar jeugd.
De perspectieven wisselen tussen het heden en het verleden en langzaam leer je het personage steeds beter kennen. Op indrukwekkende wijze word je meegenomen in het leven van iemand die zijn thuisland moest ontvluchten en al het verdriet wat hierbij komt kijken, het verhaal is gebaseerd op het leven van Forugh Karimi zelf.

Ik vond dit boek ontzettend mooi geschreven en het heeft een diepe indruk gemaakt. De politieke geschiedenis van Afghanistan is complex maar wordt in dit boek op een begrijpelijke manier uitgelegd, hierdoor heb ik veel geleerd over de geschiedenis van dit land. Maar wat ik vooral zo bijzonder vond aan dit boek is hoe persoonlijk het aanvoelde. Je ervaart hoeveel impact een oorlog heeft op een mensenleven, angst, verdriet en verlies worden opeens onderdeel van het dagelijks leven. Lange tijd was het verleden voor Widá te pijnlijk om onder ogen te komen, naarmate het verhaal vordert ga ja dit steeds beter begrijpen, erg aangrijpend geschreven.
De twee verhaallijnen komen mooi samen maar de ontknoping komt pas in de laatste paar bladzijden. De verhaallijn die zich afspeelde in Afghanistan had wel mijn voorkeur omdat het mij zoveel geleerd heeft en het veel indruk maakte.
Een mooi en belangrijk boek waar je echt even de tijd voor moet nemen om het te lezen!