Indrukwekkende vergeten geschiedenis van Minsk

In 1941 wordt de 18-jarige Joodse Anna met haar familie op transport gezet naar Minsk. Ze weet niet wat haar overkomt. Ze moeten onder zeer erbarmelijke omstandigheden zien te overleven. Als ze de kans krijgt om voor het verzet te gaan werken doet ze dat meteen.

In 2000 wordt Anna van Buuren gevraagd mee te doen aan het schoolproject van haar kleindochter. Zij wil haar interviewen over haar oorlogsjaren. Hier heeft Anna het heel moeilijk mee. Ze heeft hier nog nooit over gesproken. Dat kan ze ook helemaal niet. Dan boekt ze in een opwelling een ticket naar Minsk. Hier gaat ze terug naar haar verleden met de jonge gids Lina. Zal dit haar helpen om over haar oorlogsjaren te praten met haar dochter en kleindochter?

Het verhaal speelt zich deels in 1941 en deels in 2000 af. Dit heeft Aline van Wijnen heel vloeiend en op een heel natuurlijke manier gedaan. Iedere keer dat Anna over haar verleden spreekt gaan wij ook terug naar 1941 en beleven het als het ware live mee. Heel knap gedaan. De omgeving wordt heel beeldend beschreven en de karakters zijn levensecht. Je voelt hun ontberingen en de machteloosheid. Het boek begint met een heftige proloog. Hierdoor wil je meteen doorlezen om het verhaal te begrijpen. Het verhaal speelt zich voornamelijk in Minsk af. Dat vond ik heel interessant. Ik heb door het lezen van dit boek veel geleerd over de Duitse overheersing in Minsk in die tijd. Aline heeft in Minsk gestudeerd en zij heeft verhalen van overlevenden van deze gruwelijke oorlog verwerkt in dit boek. Het is onvoorstelbaar dat dit ooit is gebeurd. Ik heb dit boek met veel interesse gelezen.