Geen blad voor de mond

Het begin van Boek 1 is ronduit briljant. Ik heb hardop gelachen. Rombouts schrijft met de bravoure van iemand die precies weet wat hij wil zeggen en het lef heeft om dat ook echt te doen. Geen blad voor de mond, geen filter, heerlijk verfrissend.

Halverwege begint dat lef wat te schuren. Soms geniaal, soms alsof je luistert naar een vriend die te lang aan het woord blijft: je bewondert z’n geest, maar je kijkt ook even hoe laat het is.

Het laatste stuk zet hij zich weer recht in het zadel, degelijk, goed geschreven en met genoeg zelfspot om het allemaal te dragen. Al met al een boek dat ik zowel goed als slecht vond, maar vooral: onmiskenbaar eigen. En dat maakt het absoluut de moeite waard.