Goed debuut!

Winterwater schetst Lex Paleaux een beklemmende jeugd waarin verdriet vooral zit in wat niet gezegd mag worden en in de woorden die juist te hard klinken. Het geloof voelt knellend, gezien door kinderogen die het niet kunnen plaatsen.

Alles raakt. Juist omdat dit boek dichter bij de werkelijkheid lijkt te liggen. Het voelt bijna autobiografisch en dat maakt het verlangen naar een einde pijnlijk om te lezen.

Voor mij schuilt de kracht van dit boek in hoe dichtbij het durft te komen. Het zal bij mij blijven net als Liften naar de hemel.