Dit boek vertelt

Dochter van het woud van Juliet Marillier is traag en mythisch en juist daardoor prettig om in te verdwijnen. De taal draagt je moeiteloos mee; je leest makkelijk door, soms langer dan je van plan was. Niet omdat er veel gebeurt, maar omdat de sfeer je vasthoudt. Het boek werkt niet op spanning, maar op aanwezigheid.


Achteraf besef je dat er verrassend weinig is gebeurd. De kracht zit niet in het plot, maar in het ritme. Zoals bij een kampvuur: je blijft kijken, ook al verandert het nauwelijks.

Het verhaal is voorspelbaar, zeker als je het onderliggende sprookje kent , iets wat voor mij extra zichtbaar werd doordat ik recent Krekel las (gebaseerd op hetzelfde sprookje). Dat haalt wat scherpte weg, maar niet het leesplezier. Dit boek wil niet verrassen, maar vertellen.

De andere delen wachten. Niet dringend. Wel geduldig.