Elke bundel van hem is een kadootje, leuk om te geven en leuker om te houden.

Theo van Rijn was jarenlang de drijvende kracht achter uitgeverij Letterrijn. Onlangs is hij daarmee gestopt maar hij kan het schrijven niet laten….daarnaast redigeert hij boeken voor Letterrijn en houdt hij zich fit met boksen en wandelen met zijn leasehonden.

Met zijn nuchtere kijk op de wereld om hem heen beschrijft hij zijn dagelijkse beslommeringen in ruim 50 verhalen die in deze bundel staan. Deze deelt hij regelmatig op social media. Ik las elke dag een verhaal uit het boek en dat leverde mij een aantal mooie uurtjes leesplezier op. En tijd om over zijn verhalen na te denken. Van Rijn schrijft altijd vanuit zichzelf. Hij is de ik-figuur in de verhalen.
Hij bezoekt festivals als Into The Great Wild Open waarhij oude uitdrukkingen opnieuw toepast of hij mijmert vanaf het bankje aan de Vliet. Ook tijdens zijn wandelingen met de leasehonden komt hij mensen tegen die hem inspireren tot het schrijven van weer een verhaal. Het leukste verhaal was het verhaal van een kappersbezoek waarin hij doet alsof hij een gênant gesprek niet gehoord heeft. Ontroerend wordt het als hij op nuchtere toon vertelt over de ziekte die hem heeft doen besluiten om andere keuzes te maken.
Van Rijn verstaat de kunst om lezers tijdens een kort verhaal het gevoel te geven dat het zonde zou zijn om te stoppen met lezen vanwege de cliffhangers en de korte twisten en de hevige lachbui die ongetwijfeld na het lezen zal volgen.
Elke bundel van hem is een kadootje, leuk om te geven en leuker om te houden.