Over de rug van paarden

Gili, is een 20-jarige Surinamer die Hugo als beste vriend heeft, een vriend die in alles een stap verder is, met vrouwen met eigenlijk alles behalve paarden: Zijn vader is een rokkenjager en heeft het gezin al lang verlaten om ergens anders kinderen op de wereld te zetten met meerdere vrouwen.
Het leven van Gili, die een fervent springruiter is die geldt als de beste die Suriname op dat moment heeft, klapt als een blad van de boom om als Hugo overlijdt en zijn vader in de gevangenis belandt.
Het leven van Gili gaat voort, maar als een soort non verbale geest is Hugo aanwezig waar hij steeds raad aan vraagt, dit gaat als een rode draad door het boek.
Het boek is gefixeerd op een kampioenschap paardenspringen, hij weet dat Louise zijn grote concurrent is, een beeldschone inwoonster van Frans Guyana en die moet hij af zien te troeven, aangezien ze hem al een keer daarvoor had verslagen.
Een prachtig liefdesverhaal met de manege als decor, ooit zei iemand tegen me: 'De paardenwereld is een platform voor vreemdgaan', dit dekt niet de lading van dit boek maar het ademt wel ongeveer dezelfde sfeer uit, ik heb genoten van dit boek.