Recensie Vissen voeren

De vader van Fiorenzo is een bezeten wielerfanaat, alles heeft hij er voor over om zijn zoon Fiorenzo tot een groot wielrenner te maken, totdat Fiorenzo een dom ongeluk met vuurwerk krijgt en een hand verliest, einde carriere.
Dan loopt zijn vader bij toeval Mirko tegen het lijf,een hele jonge jongen, die verschrikkelijk hard kan fietsen, hij begeleid hem in de wedstrijden die hij allemaal wint, zijn zoon bestaat bijkant niet meer.
Fiorenzo gaat zijn eigen leven lijden en haat Mirko die alles van hem afpakt, zijn vader, zijn huis, zijn bed alles, maar wel met de kanttekening dat Mirko dat niet bewust doet, zijn vader is de hoofdschuldige in deze.
Toch komen Mirko en Fiorenzo tot elkaar en worden (het duurt wel even) toch nog min of meer vrienden.
Tussendoor komt ook de liefde op Fiorenzo's weg, en maakt hij furore als zanger van een hard-rock band.
Alle gegevens bij elkaar worden verweven in een werkelijk prachtige roman, die je van meet af aan bezig houdt.
De moraal van het verhaal: Hoe beroert je leven ook lijkt na een handicap en hoe troosteloos de plaats ook is waar je in woont er is altijd wel iets wat het leven de moeite waard maakt.

Een heerlijke warme roman, doorspekt van humor, maar ook vol met tragiek en alle andere zaken die men in het leven tegen komt: 1 advies van mijn kant:

Heel snel lezen dit boek als je het nog niet hebt gedaan, absolute aanrader!!