Reisgids met veel personages

Aangetrokken door de beloftes ‘literaire thriller’, op de voorkant, en ‘vertelt… in een wervelend tempo hoe een man door zijn lichtzinnigheid in zeven sloten tegelijk sukkelt’ begon ik vol verwachting aan het boek. Geeft het boek een antwoord op hoe de hoofdpersoon tot zijn daden komt en of hij ermee wegkomt? Is het verhaal wervelend? Waaruit blijkt de lichtzinnigheid van de hoofdpersoon en hoe sukkelt hij in zeven sloten tegelijk? Langs mooie en gedetailleerde beschrijvingen van landschappen, steden en gebouwen volgt de lezer Marc Verbeek. Hoewel het boek in de ík’ vorm geschreven is blijft je toeschouwer van de belevenissen van Marc/Mario. Hij maakt veel mee, misschien te veel voor één boek, en ontmoet veel nieuwe mensen die ook een rol spelen in het verhaal. Daardoor is het lastig de rode draad vast te houden. Het lichtzinnige karakter van de hoofdpersoon blijkt minder uit de talloze overpeinzingen en afwegingen die Marc tijdens zijn belevenissen maakt. Het accent van het verhaal ligt, met mooie en verbeeldende beschrijvingen, regelmatig op de Siciliaanse omgeving waarmee deze passages meer als een reisgids lezen, dan als de beloofde literaire thriller.