Je weet niet wat je zoekt tot je het hebt gevonden.

Dit boek is het zevende deel in de serie literaire thrillers met Paul Vegter in de hoofdrol.
Paul Vegter, 57 jaar en inspecteur van politie gaat trouwen met zijn collega Renee die 26 jaar jonger is. Zij wonen al samen.
Vlak voor het huwelijk krijgt Paul zowel op kantoor als thuis een dreigbrief en dit gebeurt één dag later weer. Advies van zijn hoofdinspecteur is afwachten.
Renee is ondertussen druk met de zaak van een driejarig jongetje dat op onverklaarbare wijze bij de val van een balkon is omgekomen.
In de nacht nadat voor de tweede keer er dreigbrieven zijn gekomen wordt het huis van Paul en Renee beschoten. Een van de daders raakt daarbij gewond maar ze weten toch te ontkomen. Vanwege hun angstige oudere buren accepteren Paul en Renee bewaking van één persoon. Zij vinden dit een enorme inbreuk op hun privacy.
Paul mag samen met Sjoerd Talsma de zaak leiden terwijl Renee verder gaat met haar zaak. Als zij na hun huwelijk het stadhuis verlaten wordt er opnieuw een aanslag gepleegd die veel emotie oproept omdat er meerdere gewonden bij zijn.
Worden de daders gevonden en kan Renee haar onderzoek afronden?
Hebben beide zaken soms iets met elkaar te maken?

Het eerste 3/4 gedeelte van het boek vond ik niet echt spannend en soms zelfs wat langdradig terwijl voor mijn gevoel alles ineens moest gebeuren in het laatste deel van het boek. Hierdoor leek het voor mij soms wat afgeraffeld. De zaak van het gevallen jongetje neemt best een grote plaats in in het boek maar hoe het uiteindelijk afloopt was voor mij niet duidelijk.
Voor mij is dit één van de mindere boeken van Lieneke Dijkzeul en krijgt daarom ook 3 sterren.