Graham Swift schrijft als was hij een illusionist.

De Engelse auteur Graham Swift (1949) heeft al de nodige romans op zijn naam staan. Hij won de Guardian Fiction Prize en de Booker Prize en is dus zeker niet de minste. Na het zeer positief ontvangen ‘Moeders zondag’ is ‘Hier zijn we’ een volwaardige opvolger en mooi vertaald door Irving Pardoen

Brighton, zomer 1959, op de pier staat een variététheater waar Ronnie, illusionist, en Evie, zijn assistente, elke dag een act opvoeren. Spreekstalmeester is Jack. Het drietal trekt ook buiten de show met elkaar op. Dat er aan het einde van die zomer wat gebeurd is al snel duidelijk. Als lezer word je meegenomen in het leven en de geschiedenis van deze drie mensen tot aan het einde van die zomer in 1959.

‘Hier zijn we’ is geen dik boek maar er komen grote thema’s in voor zoals de moeder-kind relatie, de vader is bij alle drie de hoofdpersonages de grote afwezige. Het verhaal gaat heen en weer tussen de karakters, heden en verleden.
Swift speelt met perspectieven van waaruit het verhaal verteld wordt, er lijkt zelfs sprake te zijn van een alwetende verteller. Dit houdt de lezer bij de les en samen met het ontbreken van hoofdstukken spoort het aan om door te lezen.
Het deel van het verhaal waarin Ronnie, tijdens de Tweede Wereldoorlog, door zijn moeder naar het platteland rond Oxford wordt gestuurd om zo de gevaren in Londen te ontlopen, is het deel waarin de tijd juist lijkt stil te staan. Hier kom je als lezer tot rust en besef je later dat dit ook het deel is wat de toekomst van Ronnie en dus ook een groot deel van het verhaal heeft bepaald.
Hoewel je in het begin van het verhaal weet dat Ronnie zal verdwijnen heb je aan einde van het verhaal geen idee wat er nu eigenlijk gebeurd is. Als Ronnie dan ook nog weer even aanwezig lijkt te zijn, vraag je je af wat er in dit boek echt is en wat een illusie.

Het lukt Graham Swift van weinig veel meer te maken, je dingen te laten zien of geloven die er mogelijk helemaal niet zijn. Je leest tussen de regels door. ‘Hier zijn we’ gaat over een illusionist en illusie en dit alles is geschreven al was de schrijver zelf een illusionist.