Recensie De Vaticaanse moorden

Na al het geweld van Dan Brown's succesformule heb ik erg genoten van dit boek. Voor mijn gevoel is 't minder als een formule geschreven, de personages komen op mij echter over en de beschrijvingen van Rome zijn realistischer (er zijn daar ook heus heel veel donkere stinkstegen...). Mede door het tijdsbestek waarin het verhaal zich afspeelt komt alles op mij geloofwaardiger over. Ik vind dat prettig. Oh ja, ook het (inter)menseijke aspect komt wat mij betreft aan bod en uit de verf. Hoofdpersonen mogen gerust hun menselijke en minder aangename trekjes hebben, dat vind ik wel zo levensecht.

Ik ga zeker nog 'n Hewson proberen en zal dan trachten de vergelijing met DB achterwege te laten