Wat een boek vol drama, geheimen, en een flinke dosis Australische sass!

Stel je voor: je ligt in een plas bloed op je eigen feestje en probeert te bedenken wie jou zo’n klap heeft verkocht, dat is hoe het boek begint. Serieus, daar wordt je verjaardag wel héél bijzonder van.
Dit boek knalt uit de startblokken, want Harriet Osman ligt stervend op de grond en herhaalt als een echte detective in haar hoofd: wie van mijn vrienden (of vijanden) heeft dit gedaan?

Harriet, de hoofdpersoon, is zo’n type waar je van alles van kunt vinden. Ze is slim, knap en laten we eerlijk zijn, een enorme manipulator. Ze duwt iedereen haar zin door de strot en vindt zichzelf altijd het belangrijkste. Geen wonder dat de lijst met mogelijke daders eerder op een gastenlijst voor een diner lijkt dan op een gezellig feestje.

Als lezer mag je zelf speurneus spelen. Wordt het haar arme en uitgebluste man Malek? Of misschien Victoria, haar “beste vriendin” (die stiekem een oogje op haar heeft)? En dan is er nog Karen, de moeder van school waar Harriet net iets te veel van weet? Iedereen lijkt een motief te hebben. Zelfs de kat zou je op sommige momenten verdenken.

Wat het boek leuk maakt:
De hoofdstukken zijn kort, ideaal!
Je wordt steeds op het verkeerde been gezet. Denk je net dat je het weet, roept iemand: “plot twist!”
De Australische sfeer geeft het een zonnig tintje, ook als het regent drama.

Minpuntje? Het einde is misschien niet zo explosief, maar je hebt wel zin om gelijk het volgende boek uit deze familie op te pakken.

Kortom: drama, roddel, een hoofdpersoon waar je af toe de slappe lach van krijgt (of haar in het zwembad wil duwen), en genoeg mysterie om door te blijven lezen. Wie is de dader? Je mag zelf gokken, en dat is eigenlijk het allerleukst!