Confronterend

Naar dit boek keek ik al een hele tijd uit, maar het was voortdurend uitgeleend in de bibliotheek. Begrijpelijk, want De Stoop is echt een goede schrijver en het thema dat hij voor zijn nieuwste roman heeft uitgekozen, liet niemand onberoerd: de situatie in de rusthuizen ten tijde van corona, meer specifiek verwijzend naar de Sinterklaas die in woonzorgcentrum Hemelrijck op bezoek was geweest en die in de media als een superverspreider werd afgeschilderd nadat bleek dat hij enkele dagen later positief had getest op corona. De balans in Hemelrijck was enorm zwaar, maar het mentale lijden bij de personen die enkel maar goed wensten te doen zeker ook.

Ik vind het een confronterend boek om meerdere redenen: we hebben de coronacrisis zelf meegemaakt en bepaalde beelden staan nu eenmaal in je geheugen gegrift. Ik moet maar denken aan wat er in de rusthuizen gebeurd is en ik schiet al vol. Het personeel heeft superhard gewerkt, maar heel vaak was het gewoon vechten tegen de bierkaai. En dan denkend aan mensen die hun laatste uren eenzaam hebben doorgebracht en alleen gestorven zijn... Het is bijzonder dat we die tijd zelf hebben ervaren en dat we daar nu al, met een zekere afstand, over kunnen lezen.

De Stoop brengt het geheel op een zeer respectvolle manier en refereert soms ook aan zijn eigen moeder die voor de coronacrisis in een rusthuis zat. Die parallel had voor mij niet gehoeven maar ik begrijp wel dat het thema hem doet vergelijken met zijn eigen situatie.

Een hard en confronterend boek, maar wel de moeite waard om te lezen.