Een ontroerend en onvergetelijk verhaal, een pareltje!

Een ontroerend en onvergetelijk verhaal over familiebanden, familiegeheimen en tweede kansen in het naoorlogse Wenen en het heden. Maar ook een prachtig liefdesverhaal dat je helemaal zal meeslepen. Zoe vindt na het overlijden van haar geliefde opa een mysterieuze map met allerlei krantenknipsels. Ze zoekt contact met de geheimzinnige Henri Martin uit Australië waar weinig over bekend is en hij nodigt haar uit om naar Wenen te komen en daar zal hij haar meer vertellen over haar familiegeschiedenis. Zijn verhaal begint hij met "Stel je een beeldschoon meisje voor, een leerling patissier en een zwarthandelaar. Het was een liefdesdriehoek, moet je weten. Een liefdesgeschiedenis, en ze waren alledrie op hun eigen manier overlevende". Dan gaan we naar het naoorlogse Wenen van 1946 en begint het verhaal van Chana, de zus van haar opa. Wat is de rol van Henri in haar verhaal? Langzaam worden alle mysteries ontrafeld en geheimen onthuld. Dit boek is een pareltje!

"North Carolina, 2018. Culinair journalist Zoe Rosenzweig stort in na het verlies van haar geliefde grootvader, een overlevende van de Holocaust en haar laatst overgebleven familielid. Ze raakt geobsedeerd door de vraag wat er na de oorlog met haar familie is gebeurd. Zoe’s overleden oudtante Chana blijkt te zijn omgekomen bij een brand in het hotel in Wenen waar ze werkte, een week voordat zij, haar moeder en broer naar Amerika zouden emigreren.
Wenen, 1946. Chana Rosenzweig heeft verschrikkingen moeten doorstaan en is eindelijk vrij, maar ze worstelt om te overleven in het naoorlogse Wenen. Het enige wat Chana wil, is haar belofte aan haar vader nakomen: ze zal voor haar moeder en broer zorgen én haar passie om bakker te worden najagen. In een wanhopige poging om haar leven op te bouwen, raakt ze verstrikt in een gevaarlijke driehoeksverhouding."

Sharon Kurtzman heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl en een fraai taalgebruikt wat iets extra's geeft aan dit verhaal. De personages zijn goed uitgewerkt en je ziet hun verhalen als een film voor je. Ook zijn er flashbacks naar de tijd dat Chana in het getto en het kamp woonde en dat is steeds kort maar krachtig in het verhaal verwerkt waardoor het niet centraal staat maar je wel duidelijk maakt wat deze mensen meegemaakt hebben, dat raakte me diep. "Er waren nachten in het kamp met veel sterren en dan stelde ik me een plek voor waar diezelfde sterren fonkelden, alleen zag ik ze daar van onder een dikke warme deken, in een zacht bed en met een volle maag". Het is mooi dat dit toch in dit boek verwerkt is want de oorlog is dan wel voorbij maar dit dragen ze voor altijd met zich mee. In Wenen begint dan een verhaal dat je niet loslaat, het is spannend maar ook erg mooi. Het laat de kracht zien van de mensen maar ook wat er nog allemaal speelde na de oorlog. De knappe Meyer en de rustige Elias spelen een grote rol in dit boek, langzaam leren we ook hun verhalen kennen en ontvouwt zich een prachtig liefdesverhaal waarin Chana moet kiezen tussen haar hoofd en haar hart, wat zal ze doen?

Het einde is zo ontzettend mooi en ontroerend, alle vragen worden beantwoord en de tranen liepen over mijn wangen. Het is heel fijn als een verhaal echt af is en er geen losse eindjes of vragen meer zijn. Chana was een geweldig personage: koppig, soms wat roekeloos, sterk en een hart vol liefde. Wat heb ik van haar verhaal genoten, soms was het heel spannend want veilig was het zo vlak na de oorlog nog steeds niet. Dit boek heeft me echt geraakt en je kunt het niet wegleggen. Sharon heeft dit boek met veel gevoel geschreven en het is echt prachtig, een dikke aanrader!