In één ruk uitgelezen!

In 1943 krijgt de jonge Else een onmogelijke vraag: insuline stelen voor de vader van haar beste vriendin. Wat een kleine gunst lijkt, verandert haar leven volledig. Haar familie wordt opgepakt en afgevoerd, en Else blijft achter met schuld, vragen en een groot zwijgen. Vijftig jaar later, tijdens een schoolreünie, staat ze opeens weer oog in oog met Juliette. Kan je na al die tijd de stilte doorbreken?

Susan van Eyck weet de sfeer van beide tijdlijnen prachtig neer te zetten. Haar stijl is toegankelijk, warm en ontroerend. De emoties zijn subtiel maar krachtig, en de geschiedenis voel je onderhuids. Dit is geen standaard boek, maar eentje met een rauw randje en dat maakt ’m juist zo sterkWel even een waarschuwing voor mede-hoofdstukkenlezers: er zijn geen hoofdstukken. Maar geloof me, je leest toch door. En dat einde? Pijnlijk, stil, maar precies goed.

Een vriendin van vroeger is zo’n boek dat je in één ruk uitleest. Vanaf de eerste pagina zat ik erin, en ik heb het gewoon niet meer weggelegd. Het verhaal raakt, raakt je nog een keer, en blijft dan hangn. Een prachtig boek over vriendschap, verraad en de zoektocht naar vergeving.