Lezersrecensie
Intrigerend verhaal
Het klinkt als een mindfuck, en dat is het ook: in maart 2021 landt Air France vlucht 006 na een extreem hevige storm in New York. Drie maanden later duikt exact hetzelfde vliegtuig, met dezelfde bemanning en dezelfde passagiers aan boord, opnieuw op uit een hevige storm. Ditmaal wordt het vliegtuig opgevangen en naar een beveiligde luchtmachtbasis geleid, om na te gaan wat er gebeurd is. Het blijkt een volledige en exacte kopie van de eerdere vlucht te zijn. Alle bemanningsleden en passagiers bestaan nu dus twee keer. Ga er maar aan staan: wat betekent het, als je als jong meisje opeens twee moeders hebt? Of als je net je relatie met je geliefde had verbroken en je nu weer samen in het vliegtuig zit? Of nog vreemder: als je net een einde aan je leven had gemaakt, en nu opeens weer leeft?
Vanaf het lezen van de achterflap deed Anomalie me denken aan een verhaal van Stephen King: De Langoliers. Weliswaar een iets ander gegeven, maar ook daar worden we geconfronteerd met een vliegtuig dat door een rare ‘sprong’ in de tijd opeens de levens van de inzittenden op zijn kop zet. Waar in De langoliers echter vooral het vervreemdende tijd-effect centraal staat, gaat Anomalie een stap verder: wat betekent het voor mensen als ze opeens een dubbelganger hebben, die exact hetzelfde leven heeft geleid, met als enige verschil de laatste drie maanden? Daardoor is Anomalie niet alleen science-fiction, maar bovenal een psychologische roman. Dat effect wordt nog eens versterkt, doordat een van de passagiers in het vliegtuig een schrijver is, die in de periode tussen de eerste en de tweede landing een boek met de titel 'Anomalie' schrijft. Het is alsof hier een alter-ego van Le Tellier opduikt.
Het boek heeft een mooie opbouw, in drie delen. In het eerste deel maken we kennis met een stuk of 10 passagiers die aan boord van het vliegtuig zijn, elk met hun eigen verhaal: een huurmoordenaar, een popartiest, een advocate, een schrijver, kortom een bont gezelschap. In deel 2 lezen we wat er gebeurt nadat het tweede vliegtuig in New York opduikt, naar een luchtbasis gebracht wordt en er allerlei onderzoek van start gaat. We zien allerlei theorieën voorbij komen over wat er gebeurd kan zijn. Het derde deel beschrijft de levens van dezelfde passagiers als in deel 1, maar nu nadat zij met hun dubbelganger geconfronteerd zijn. Hoe pakken ze hun leven op, met welke dilemma’s en (soms onmogelijke) keuzes worden geconfronteerd? Deel 3 eindigt met een prachtige, onverwachte wending, die ik niet aan zag komen, en die je des te meer aan het denken zet over de oorzaak van dit fenomeen.
Wat ik bij Anomalie een beetje mis, is diepgang in de karakters. Natuurlijk kun je in krap 300 pagina's geen 10 mensenlevens uitgebreid neerzetten. Maar misschien had de schrijver zich beter kunnen beperken tot een kleiner aantal personen, en die wat meer uitwerken. Nu blijven ze wat tweedimensionaal, en dat is jammer. Daardoor komt de nadruk meer op het technische gegeven te liggen, terwijl juist de verwarring die dit bij de hoofdpersonen teweeg brengt, het meest fascinerende aspect van het verhaal is. Ook jammer is dat de uitgever niet heel zorgvuldig is geweest bij de redactie van het boek; niet dat de fouten het leesplezier bederven, maar voor een taalpurist als ik zelf ben, toch net storend genoeg om op te vallen. Maar dat zijn dan ook het enige punten van kritiek. Het boek zet je echt aan het denken, en voor degenen die van het soort braintwisters zoals in de films The Matrix of Tenet houden, is dit een must!