Boeiende ruimtevaart-thriller

Het is 1973; de ruimterace tussen Amerika en Rusland lijkt voorbij te zijn, en het Apolloprogramma met zijn maanlandingen loopt op zijn einde. Er is nog één vlucht gepland, Apollo 18. Deze heeft echter een geheime, militaire missie. Rusland heeft net de Loenochod maanauto op de maan laten landen, en de taak van Apollo 18 is deze onklaar te maken. Kort voor de lancering van Apollo 18 lanceert Rusland de spionagesatelliet Almaz. Amerika denkt met een ‘tussenstop’ van Apollo 18 ook deze satelliet onklaar te kunnen maken. Maar bij aankomst bij de satelliet blijkt deze bemand te zijn. Er ontspint zich een onwaarschijnlijk gevecht met een bizarre afloop. Vluchtleider Kaz Zemeckis moet vanaf de aarde toezien en proberen alles tot een goed einde te brengen.

Chris Hadfield is een Canadese astronaut, die zijn sporen verdiend heeft met een Spaceshuttlevlucht en twee verblijven in het International Space Station. Als ruimtevaartenthousiast had ik al zijn (zeer lezenswaardige) biografie An Astronaut’s guide to life on earth gelezen, en was geïntrigeerd hoe hij dit fictieve verhaal neer zou zetten. Daarin ben ik, met enkele kanttekeningen, niet teleurgesteld. Je merkt aan alles dat er een echte astronaut aan het woord is. De technische details die hij in zijn verhaal stopt, kloppen en laten zien dat hij weet waarover hij het heeft. Voor niet technisch geïnteresseerden misschien hier en daar wat teveel, maar persoonlijk vond ik de vele details boeiend, alsof je zelf meereist. Veel plaatsen, instellingen, voertuigen, wapens en personen die in het verhaal voorkomen, bestaan of bestonden echt. Dit maakt dat het overall verhaal een hoog geloofwaardigheidsgehalte heeft. Handig is dat in een bijlage achterin het boek alle bestaande personen, plaatsen en ruimtevaartuigen kort worden beschreven met hun historische achtergrond.

Tegelijkertijd komt ook het fictieve karakter van het verhaal duidelijk naar voren. De strijd als de Apollo 18 bij de spionagesatelliet komt, zal uiterst onwaarschijnlijk overkomen voor iedereen die ook maar enig besef van de principes van ruimtevaart heeft. Het karakter van Chad Miller, commandant van de Apollo 18, wordt zo sterk als een arrogante macho-hufter neergezet dat dit in het echte leven onmogelijk een astronaut zou kunnen zijn. Een karakter waar je als lezer ogenblikkelijk een hekel aan hebt, maar wel heel consequent neergezet, en de enige persoon in het boek die ook echt tot leven komt. Opvallend is dat Chad eigenlijk al snel de rol van het hoofdpersonage in het boek opeist, terwijl het erop lijkt dat het de bedoeling van de schrijver was dat Kaz die rol zou hebben. In een 6 pagina’s lange, gedetailleerde proloog zien we nl. beschreven hoe Kaz, nog in zijn tijd als testpiloot, door een botsing met een vogel, een oog verloor. Een vreemd gegeven om daar zoveel aandacht aan te wijden terwijl dit in de rest van het boek geen enkele rol speelt. Ook de prille romance tussen Kaz en maangeologe Laura lijkt op deze beoogde hoofdrol te wijzen, die op een klein 'heldenrolletje' na, helemaal aan het einde, echter nergens uit de verf komt.

Twee kleine puntjes van irritatie nog: telkens als er een Russisch iemand aan het woord is, lezen we daarvan eerst de Russische tekst, onmiddellijk gevolgd door een vertaling. Dat is een paar keer leuk, maar na een paar pagina’s weet je wel dat de betreffende persoon een Rus is en heeft de toevoeging van de Russische tekst geen enkel nut meer. Misschien wil Hadfield hiermee zijn kennis van het Russisch aantonen (astronauten die naar het ISS gaan, leren allemaal Russisch)? Verder zitten er nogal wat taal- en spelfouten in het boek die bij de redactie blijkbaar niet opgemerkt zijn.

Ondanks deze kleine minpuntjes een prima thriller die leest als een trein en die je bijna letterlijk meeneemt op deze spannende ruimtereis. Het zou me niet verbazen als dit boek nog eens opgepikt wordt voor een verfilming; het zit boordevol actie en leent zich voor sterke visuele effecten.