Lezersrecensie
Spannend en mysterieus
Als de jonge scholier Luca en zijn klasgenote Emma op een ochtend vanuit Katwijk naar school fietsen, zien zij in een bollenveld een oud zeilschip, genaamd Orakel liggen. Al snel komen er meer belangstellenden op af. Als enkele mensen, waaronder Emma, zich door een luik in het ruim van het schip wagen, klinkt er een scheepsbel, en zijn de mensen spoorloos verdwenen. Al snel komt er een onderzoek op gang door de geheimzinnige November-6 organisatie, een afdeling van AIVD en MIVD, onder leiding van de bikkelharde Eleanor Delvaux. Getuigen worden opgepakt, maar Luca weet te ontsnappen. Een klopjacht met sinistere en bovennatuurlijke wendingen volgt.
Orakel is een boek op het grensvlak van mysterie en horror. Het schip De Orakel blijkt mysterieuze krachten te hebben, die terugvoeren tot aan de prehistorie. Luca blijkt uiteindelijk een sleutelrol te vervullen in het opduiken van het schip en het voorkomen van een ramp die vele mensen het leven kan kosten. Het boek is spannend en toegankelijk geschreven, er gebeurt continu wel iets. Tegelijkertijd gebeurt er ook zoveel dat je als lezer goed je gedachten erbij moet houden. Sommige verhaallijnen komen daarbij wat gezocht over, less is more lijkt hier op zijn plaats.
Doordat hoofdpersoon Luca nog jong is (13) en ook zijn vriendin Safiya een belangrijke rol heeft, krijg je op diverse punten in het boek het gevoel een Young Adult boek te lezen. Dat wordt nog eens versterkt door dialogen die doorspekt zijn met pubertaal: “Omigod, ben je nu ons astrale tripje aan het mansplainen?” of “Boy, als je me dat toen op het kerstgala had voorspeld, had ik je heel hard gefriendzoned.”
Een van de hoofdpersonen in het boek is Robert Grim, die ook een belangrijke rol vervulde in een eerder boek van Olde Heuvelt, Hex. Er komen in het boek zoveel verwijzingen naar dit eerdere werk dat je gerust van een vervolg mag spreken. Voor degenen die Hex niet gelezen hebben vind ik de verwijzingen eigenlijk een beetje teveel, het leidt nl. af van het hoofdverhaal en legt allerlei verbanden die je niet snapt als je Hex niet gelezen hebt.
Thomas Olde Heuvelt wordt wel eens de Nederlandse Stephen King genoemd. Dat is natuurlijk nogal een bewering, maar er zit zeker een kern van waarheid in. Net als King weet Olde Heuvelt je in dit boek vanaf pagina 1 mee te slepen in een verhaal dat vol mysterie zit. De schrijfstijl is beeldend waardoor je de actie als het ware voor je ziet afspelen. Op één punt kan Olde Heuvelt echter naar mijn mening (nog) niet aan King tippen, en dat is waar het karaktervorming betreft. Waar King keer op keer levensechte karakters weet neer te zetten waarmee je je kunt identificeren, blijven de karakters in Orakel toch wat oppervlakkig en voel je er niet echt een band mee.
Orakel is geen hoogstandje maar niettemin een zeer lezenswaardig verhaal, met een ontknoping die heel terloops genoemd wordt maar je wel even aan het denken zet over hoe deze ‘oplossing’ in de echte wereld ontvangen zou zijn.