Een fenomenaal origineel verhaal!

Het schaduwjaar van Kim Liggett gaat over Tierney van 16 jaar die in haar genadejaar zit. In het genadejaar moeten de meisjes van hun magie afkomen door een jaar in afzondering te leven. Het verhaal is vanuit de ik-persoon geschreven en heeft een erg prettige en vlotte schrijfstijl. Tierney neemt je helemaal mee haar wereld in.

Aan het begin van het boek is het eerst even inkomen om goed te begrijpen hoe het district waar Tierney in leeft in elkaar zit. Wanneer je eenmaal weet hoe alles zit word je helemaal meegetrokken in het verhaal.
Wat zo leuk is aan het boek en origineel bedacht zijn de bloemen. De bloemen worden ingezet als bepaalde vorm van communicatie zodat iedereen weet wat er bedoeld wordt met het krijgen of laten zien van een bloem. Wat zou dit soms makkelijk zijn in ons dagelijks leven wanneer je te maken krijgt met een taalbarrière.

Tijdens het lezen heb je zoveel verschillende momenten dat je je afvraagt waar gaat dit heen in het verhaal. Door deze momenten wil je gewoon door blijven lezen. Je bent continu hierdoor aan het puzzelen om te bedenken hoe het zou zitten en iedere keer weer verrast het verhaal je zo goed! Echt van begin tot het einde van het boek heb je continue deze momenten.

Soms gingen sommige stukjes wel heel erg snel waardoor ik even moest teruglezen wat er nou precies gebeurde om het goed te laten doordringen. Dit waren dan ook vooral veel mega onverwachte momenten. Maar zo sterk opgezet en zo goed passend bij het hele verhaal!

Naast de bloemen is het gehele verhaal over het genadejaar ook heel erg origineel bedacht en geschreven. Ik kan mij niet zo snel voor de geest halen of ik ooit een boek heb gelezen die hiermee te vergelijken is.
Stiekem vind ik het heel erg jammer dat het boek nu al uit is. Het einde heeft mij echt met zoveel vragen achtergelaten en snakt gewoon naar een deel 2. Hiervoor ga ik nu gewoon keihard duimen.

Dit boek krijgt van mij: 5 sterren