Hartverwarmend verhaal over heimwee hebben.

Ach lieve kleine Pingwing.. ik heb zo met je te doen. Ik was, 8 jaar geleden, net als jij, ook op zoek naar grote avonturen aan de andere kant van de wereld. Maar diep van binnen voelde ik me eigenlijk doodongelukkig, omdat ik thuis miste. Ik vloog naar Australië (en Nieuw-Zeeland was het idee), maar vloog na 6 weken, in plaats van 4 maanden, weer naar huis.
Want soms kom je er op een plek zelf pas achter, dat dit misschien toch niets voor jou is.

En Pingwing heeft dat ook. Vol enthousiasme vliegt hij naar de andere kant van de zon, op zoek naar het avontuur. En het lijkt allemaal geweldig, een droomreis. Maar is dat wel zo? Heel tof om te zien, op de geweldig mooie en kleurrijke illustraties van Jade van der Zalm, dat de verhalen die Pingwing vertelt aan zijn ouders, eigenlijk helemaal niet zo zijn. Gewoon platen, geen tekst. Hele toffe toevoeging! Er is ook zoveel te zien op de platen. Mijn zoontje geniet van al het moois wat er te zien is. Het verhaal zelf is hartverwarmend, maar soms ook stoer, want hey, Pingwing heeft het echt wel heel cool hoor(!), geschreven. Je voelt en ziet aan alles dat er iets niet klopt aan zijn verhaal, het klinkt allemaal te perfect. Mooi om te zien hoe de ouders van Pingwing dan ook reageren. Het is goed lieverd, soms zijn dingen anders dan je had verwacht. Kom maar lekker naar huis.
Wat ik ook heel leuk vond om te zien, is dat Pingwing echt wel van deze tijd is. Videobellen met zijn ouders, appjes sturen. Voor kinderen is dat heel herkenbaar!

Kortom, een heerlijk avontuurlijk, maar ook lief verhaal over op reis gaan, heimwee hebben en dat oke vinden.