Aanrader van de bovenste plank!

Na het lezen van Briefjes voor Pelle keek ik enorm uit naar dit nieuwe boek van Marlies Slegers. In Briefjes voor Pelle zaten zoveel verschillende en krachtige gevoelens dat ik heel nieuwsgierig was of zo’n intensief verhaal kon geëvenaard of beter worden.
Hazel had zich de vakantie helemaal anders voorgesteld dan hij nu de vorm lijkt te krijgen. Er staan heel wat veranderingen op til. Veranderingen waar ze zelf heel weinig verandering kan in brengen. Misschien als ze op zoek gaat … op zoek naar herinneringen van toen het allemaal nog goed was… maar zal die zoektocht de juiste uitwerking hebben wat ze voor ogen had?
Een verhaal waar je heel wat kanten me uit kan. Verschillende thema’s zien het daglicht. Hoofdthema is dat de ouders van Hazel gaan scheiden. De ruzies hadden ze al een tijdje in de gaten en probeerden ze wel te verdoezelen. Maar dat het zover ging komen dat zelfs het familiereisje niet meer kon gepland worden, daar hadden ze geen rekening mee gehouden. Andere thema’s zoals pubertijd, het leven met een schisis , dementie, autisme, ….zitten doorheen het verhaal verweven, maar krijgen ook wel de nodige aandacht.
Prachtige zinnen, met krachtige woorden waar zoveel waarheid in zit. “Wat als alle bruggen straks kapot zijn? Als ik niet meer weet hoe ik van de ene kant weer naar andere kant kan komen? “ Die fantastische zinnen houden je bij het verhaal. Ze nemen je mee en doen je echt nadenken over de diepere betekenis. Ze doen je vleugels krijgen om mee te vliegen met de flamingo’s die je op de kaft terugvindt.
Je voelt die meezuigkracht al van zodra je de cover vast neemt. De rustige Haas die zit te tekenen, maar waar boven haar de flamingo’s samen wegvliegen. Die vogels doen je de hardcover open maken. En daar krijg je meteen een volgende illustratie met diezelfde flamingo’s die over haar bed vliegen. Het donkerblauwe behang geven je onmiddellijk een heel ander gevoel. Je voelt als het ware de onrust van Hazel ook bij je binnenkomen. Als je verder bladdert vind je geen tekeningen meer, enkel op het laatste blad keert de rust terug en door de zachte kleuren voel je die innerlijke rust dan ook terug. Die drie gevoelige illustraties zijn van de hand van @jeskaverstegen
Het verhaal wordt verteld door de ogen van een puber en zal door pubers dan ook op die manier waar genomen worden. Het zal hen zaken vanuit een ander hoek doen bekijken. Het is een aan te raden boek, niet alleen voor kinderen van deze leeftijdsgroep maar ook door hun begeleiders en ouders. Ronduit prachtig hoe Marlies dit droevig, meerlagig verhaal heeft weten laten ombuigen naar een dragend, begripvol einde.
Het leven is te kort om niet te kunnen zijn, wie je wilt zijn. Een zin die heel wat meer omvat dan enkele woorden. Zonnehoedje af voor Marlies.