Mooi einde van de trilogie

Het was heel fijn om weer thuis te komen bij Emily. Alle karakters uit de vorige boeken komen terug in dit verhaal. Sommige zijn onveranderd, andere niet. Er is een grote ramp gaande in Middernacht en samen met haar vriend Tarkus gaat Emily het probleem oplossen. Volgens Tarkus trekt zij alle problemen aan, maar Emily vindt eigenlijk dat de problemen haar vinden.

In Jacht om Middernacht zit zoveel actie, dat je het boek bijna niet weg kunt leggen. Net zoals in veel andere fantasy-series werkt het verhaal toe naar het grote gevecht in het laatste boek. Dit is ook zo’n laatste boek. Emily heeft geen onbekende vijand, maar haar vijand is wel een stuk sterker geworden dan de vorige keer. Van alle kanten krijgt Emily hulp, soms ook uit onverwachte hoek.

Bij elke hoofdstukaanduiding staat een kleine illustratie, dit geeft een hint voor wat er in het komende hoofdstuk gaat gebeuren. Het zijn soms de kleine details die een boek nog leuker maken.

De wezens in deze serie zijn niet te ingewikkeld omschreven waardoor je makkelijk een voorstelling kan maken. Emily is ook een speciaal wezen waardoor ze in andere vormen kan veranderen. Mooi om te lezen dat ze daarin ook gegroeid is in vergelijking met de eerste twee boeken.

Hoewel ik het een beetje van hetzelfde vond als in boek 1 en 2, is dat voor kinderen natuurlijk ook heel fijn, dat een boek (gedeeltelijk) voorspelbaar is. Deze serie is aan te raden voor kinderen vanaf 10 jaar. Zo precies de doelgroep die nog geen YA fantasy kan lezen, maar wel graag fantasy leest.