Lezersrecensie

Wezenlijke woordkunst


Karin Bennink Karin Bennink Hebban Team
14 mrt 2023

Dichter des Vaderlands in de dop: die titel verdient Gershwin Bonevacia na het publiceren van zijn tweede gedichtenbundel. Was 'Ik heb een fiets gekocht' al krachtig en klankzuiver: de gedichten in deze bundel zijn thematisch sterker verwant. Ze brengen daarbij een dusdanige persoonlijke boodschap dat de kunst van iedere pagina je lang bijblijft.

De dichtbundel bevat verschillende aspecten van een jeugd: de eindmusical, het overblijven tussen de middag op de basisschool, plekken uit je wortelstad, het (niet) krijgen van een huisdier en de relatie met je ouder(s). Deze gebeurtenissen worden emotioneel beschreven waarbij de dichter als positieve, lieve ouder tegen zijn jeugdige ik praat. Dat levert mooie combinaties op:

"Gush, het allerergste wat je gaat overkomen
is dat je je achternaam niet durft te schrijven
dat jij je eigen achternaam verkeerd spelt
[...]
Gush, de meeste dyslecten
groeien zwak maar mooi
leren om bang en trots te zijn
leren dingen verzinnen
ter plekke."

Soms neemt Bonevacia een mooie invalshoek die hij dan weergaloos uitwerkt. Zo begint het gedicht "Dit en dat" met de zin "als je tien jaar bent leer je te geloven", die gevolgd wordt door allerlei positieve dingen, bijvoorbeeld "dat het leven zoet is". Maar als lezer krijg je aan het einde een stomp in je maag:

"dat er überhaupt andere wetten gelden door je huidskleur
dat we daar liever niet over praten in de klas
behalve als ze je vragen om zwarte piet te spelen."

Actuele thema's als racisme en kansenongelijkheid belicht Bonevacia zo vanuit kleine, alledaagse taferelen. Daarmee brengt hij een wezenlijke boodschap over de wereld. Daarnaast staan luchtige gedichten zoals een lijstje "Superhelden". Dat maakt dat je als lezer regelmatig een glimlach op je gezicht krijgt. Het grote en soms verschrikkelijke krijgt daardoor niet de overhand.

Als het Bonevacia lukt om de blik van het kind in hem vast te houden, gaat dat nog heel veel moois opleveren. Of zoals hij zelf schrijft:
"ik roep op om nooit volwassen te worden
mocht dit je zijn overkomen alles te vergeten"

Reacties

Meer recensies van Karin Bennink

Boeken van dezelfde auteur