Veelbelovende cover en naamduo, maar komt dit uit?

Dit boek zat in het thrillerabonnement van Aw Bruna en bij het opmaken zag dit boek er veelbelovend uit. Kwam die belofte uit?

Emmie keert terug naar haar ouderlijk huis op een afgelegen plek in de buurt van Stockholm. In eerste instantie op op verjaardag te gaan van haar jongere broertje, maar ook om het verleden van haar andere overleden broertje te achterhalen. Wat is er gebeurd, en waarom geven haar ouders hier niks over prijs.
En dan die vreemde buurman die dichtbij maar ook ver weg woont?

Dit boek is het debuut van Molly Borjlind, samen geschreven met haar al bekende vader Rolf. Is dit duo ook een succes?

Ten eerste moet ik zeggen dat ik het idee had wie welke deel had geschreven. Molly's hand vond ik toch te young adult en staccato geschreven. Korte zinnetjes die mij niet echt het idee gaven dat ik een volwassen boek aan het lezen was. Constant in de ik vorm tot vervelends toe. Zelf ben ik totaal geen fan van de ik vorm, naar mijn idee komt dat enorm egoïstisch over ( ja ligt helemaal aan mijzelf) en een goede auteur zet mij nog weleens over dat gevoel een, maar hier lukte dat niet.
En dan is er opeens een omslag in het verhaal. Het wordt boeiender, spannender, de zinnen worden langer en de sfeer broeieriger. Het gevoel van Ronning en Stilton. Dus de hand van Rolf? Denk het wel maar zeker weten zal ik het nooit.
De opbouw naar het plot dan.
Door de cursief gedrukte stukken krijg je het gevoel dat er met iemand gepraat wordt over het verleden, maar wie is dit toch? Dit waren toch wel de leukste stukken van het verhaal en de goede voorbereiding voor het plot.
Opbouw hiervan is wel logisch, maar toch iets te voorspelbaar naar mijn mening en dan het vreemde einde. Heb ik iets gemist of een opmaat voor een volgend deel?
Geen idee...

Het boek dit dus meer voorkomen dan dat het daadwerkelijk was in mijn ogen. Niet slecht, maar ook geen groot succes voor mij. Daarom geef ik het boek een gemiddeld en dat is 3 sterren