Jacht

Leningrad 1968. Zacharias, Ziggy, Chetwykwordt uitgenodigd op de jacht van de laatste tsaar. De Tsarevitsj vaart vele havens aan en hoe meer dan dit gebeurt, hoe meer Ziggy ervan overtuigd raakt dat de passagiers niet toevallig zijn gekozen. En ook zijn eigen leven blijkt een leugen te zijn.
Zeventien jaar later krijgt Sarah, de vrouw van Ziggy een foto in handen. Een van Ziggy op een jacht. Maar haar is verteld dat Ziggy dood is.
Dus Sarah gaat op onderzoek uit.

Voor de onlineleesclub Jacht op Facebook, kregen de leden dit boek toegestuurd, om samen te gaan discussiëren over het boek. Dank voor dit exemplaar.

Het boek begint met dat Sarah op zoek gaat naar het verhaal om over te stappen op het langzaam introduceren van alle personages. Ook begint het verhaal op het schip zich te vormen. Tussen het verhaal van het schip door, springen we in tijd naar iemand die opzoek is naar een vrouw die zich ergens ophoudt in een plaats dat begint met een B. Om ook af en toe terug te gaan naar Sarah en de man (Nicola) die het verhaal vertelt.
Met dit deel had ik moeite, want er gebeurt erg veel en er zijn veel personages. Een lijst met deze personages voorin in het boek was fijn geweest.

Deel 2 leren we de familie van Ziggy kennen waardoor het boek een stuk interessanter wordt en lastig weg te leggen is.
Dan deel 3. Het geheim waarom ieder op het schip zit. Dit was mijn lievelingsdeel en hierin was het boek voor mij ook niet meer weg te leggen.
Spannend en een onverwachte wending, maar je moet ook bij dit deel goed je verstand houden.
Want je hoeft maar iets te missen en dan mis je eigenlijk al een puzzelstukje van het plot.
Het plot zelf is goed opgebouwd, maar komt hier en daar een beetje rommelig over, doordat er erg veel gebeurt.
De epiloog is een goede afsluiter van het boek, maar hier over kan ik niet veel vertellen in verband met dat ik dan bang ben om te spoilers.

Moeizaam start, maar hoe verder je in het boek komt, hoe beter het verhaal wordt.
Ik geef het boek 4 sterren.