Geen touw aan vast te knopen

Na het lezen van de samenvatting dacht ik: Die moet ik hebben, want ben gek op lezen en op Duitse krimi's
In het begin moest ik even wennen, dacht ik, het boek is poëtisch geschreven op bepaalde momenten.
Helaas ben ik na 140 bladzijden toch afgehaakt.
Boek springt van de hak op de tak in het heden en verleden van Jenny Aaron, heel veel personages, waar meer de helft geen waarde heeft voor het verhaal.
Ik kwam dus totaal niet verder in het boek en heb het dan ook weg gedaan.
Misschien dat het een ander wel kan bekoren, maar helaas mij dus..