Winterse feelgood

Verhaallijn: Holland heeft met heel wat veroordelingen te kamper omdat ze als enige meisje ijshockey speelt in een jongensteam op school. Ondanks haar onzekerheden probeert ze iedereen het tegendeel te bewijzen en wilt Holland aantonen dat ze deze plek wel verdient.
Naast haar liefde voor hockey is ze ook verzot op glam metal.
Wanneer het schoolteam verkozen wordt voor HockeyFest is iedereen razend enthousiast. Hiervoor zal de wedstrijd uitgezonden worden op tv en worden er een paar spelers geïnterviewd, ook Holland kan er niet van onderuit als ster ("het meisje") van haar team.
Haar roem kan niet iedereen appreciëren en Holland kan op steunen rekenen vanuit een onverwachte hoek en degene is ook de laatste op wie ze dacht verliefd te worden.

Op glad ijs wordt verteld van Holland haar perspectief, ze houdt ook een soort van dagboek bij en projecteert haar gevoelens vaak met songteksten. Deze aanvullingen zorgen ervoor dat je een band opbouwt met Holland en alles veel heel dichtbij meemaakt en meevoelt. Door de levendige beschrijving van de personages en de gesprekken onderling heb je direct het gevoel dat je terug gekatapulteerd wordt naar de middelbare school, wat nog eens leuk is om te herbeleven. Jammer genoeg zorgden de vele namen en bijnamen vooral in het begin voor verwarring en had ik wat moeite om zo echt op te gaan in het verhaal. Het vleugje romantiek maakte veel goed en zorgde er ook voor dat ik benieuwd was hoe het verhaal verder ging verlopen.
De rode draad doorheen het verhaal toont duidelijk aan waarmee een vrouw allemaal te kampen kan hebben in een mannenwereld, en die zich erdoor weet te slaan. Heel knap.