Mist spanning

Verhaallijn: Martin is recent met zijn gezin verhuisd naar zijn ouderlijk vakantiehuis die op een afgelegen eiland voor de kust van Zweden ligt. Wanneer zijn vrouw samen met de jongste een weekendje weg gaat slaat het noodlot toe. Hun zoon Adam verdwijnt spoorloos onder het toeziend oog van Martin, er blijft enkel nog een speelgoed emmertje achter in het water. De politie behandeld de kwestie als een verdrinking en sluit het onderzoek. Martin kwijt weg in zijn schuldgevoel en heeft geen oog meer voor zijn gezin. Wanneer hij oude dozen van vorige eigenaars aantreft op zolder komt Martin te weten dat een gezin op dezelfde datum als Adam verdronken is in het water. Geboeid door deze ontwikkeling begint zijn speurtocht naar antwoorden.

Het gehele verhaal voelt meer aan als een drama dan als een thriller. De nadruk ligt vooral op rouwende ouders die omgaan met het verlies van een kind. In eenzelfde hoofdstuk wordt er vaak gewisseld van perspectief waardoor je moeilijk een band kan opbouwen met een bepaald personage en het in het algemeen soms nogal voor verwarring zorgt. Vaak had ik ook het gevoel dat er heel veel overbodige info/opvulling aanwezig was waardoor ik soms mijn aandacht verloor. De schrijfstijl is vlot en beeldend waardoor je als lezer wel volledig in de omgeving van het verhaal waant en je je toch wat kan inleven. De plotwending kwam vanuit een onverwachte hoek maar ook hier miste ik weer de nodige spanning.