Lezersrecensie
Mooi en taboe doorbrekend
Dit boek vertelt aan Misjka het ontroerende verhaal over de vlucht die Roya, samen met haar gezin, maakt uit Afghanistan en de onzekerheden die hiermee gepaard gaan... Hoop en verbondenheid houden hen op de been tot ze in het asielzoekcentrum terecht komen en jaren moeten wachten en strijden vooraleer ze mogen blijven...
Het boek is gebaseerd op ware gebeurtenissen die simpel maar duidelijk verwoord worden. De tekeningen zijn een absolute meerwaarde!
Citaten:
Hoi, zei ik. Ik ben Roya en ik ben negen. Ik ben geboren in Afghanistan. We hadden een huis in de hoofstad,met rozen in de tuin en duiven op het dak, maar ik weet er niet meer zoveel van. Toen ik drie was zijn we op reis gegaan. Papa had meisjes les gegeven en dat mocht niet. Hij had ook vrije gedachten en die mochten ook niet. Ik weet niet precies wat vrije gedachten zijn,...
Wat? Zei de vrouw. Een stukje van haar gezicht verscheen in de deuropening. Ze had vouwen in haar wangen en een kapsel met nog maar een klein beetje bruin erin. Haar ogen schoten van Hamayun naar Bashir en van mij naar David. Ik zag dat ze schrok. Wat? Zei ze nog een keer, veel voorzichtiger nu...
... Het komt door ons, doordat we buitenlanders zijn. Je zag toch dat ze bang was? Zei Bashir.
De klas was doodstil. Iedereen keek toe hoe ik mijn tranen stond op te vangen...
... Het werd je zusje even te veel, zei de juf. Dat gebeurt gewoon af en toe. En dat geeft helemaal niks. Ze aaide nu ook over mijn hand. Hoor je Roya? Dat geeft helemaal niks.