De keuzes die we maken

Door het overlijden van haar opa moet Saar terug naar haar geboortedorp. Het dorp waar verdriet in een borstzakje past en de dood ruikt naar sudderlappen met spekjus.

Saar voelt zich gedwongen om deze week bij haar oma te blijven, om haar te beschermen en bij te staan. Zich opnieuw tegen wil en dank onder te dompelen in het dorp en haar familie, maar er zit haar nog het één en ander dwars en dat iets, is niet zomaar opgelost. De dood van haar opa is slechts de oorzaak van alles wat er nog te wachten staat.

Je komt er als lezer al snel achter dat het samenzijn van de familie consequenties heeft voor het verdere verloop van het verhaal. Een verhaal dat af en toe flink schuurt en kiert. Dit verhaal mag een debuut zijn, maar Lauranne van Grinsven weet dat, gebruikt het en zet het in. Door haar indringende stijl van vertellen, zie je in gedachten Saar worstelen met haar eerlijkheid, maar ook haar innerlijk verzet tegen alles wat met het dorp te maken heeft en in het bijzonder tegen haar moeder.

“Ze stelde zich voor dat haar moeder zo op dit luchtbed, dit vlot, weg kon drijven, het pad af, de camping uit, over de duinen richting de zee, totdat er niets meer van haar over was behalve een klein stipje aan het einde van de horizon.”

Op afstand is te zien waar het fout gaat. In de week die volgt doet iedereen zijn best om het gezellig te houden (zonder echt te communiceren) met elkaar. Alleen Els, Saars moeder, weet zich geen raad. Ze gedraagt zich als een verwaarloosd kind, maar dat is voor iedereen niet meer dan normaal.

Met indringende, rauwe taal weet Lauranne door te dringen tot de kern. Ze weet feilloos de onderlinge relaties en psychologische wisselwerkingen te benoemen van het gebeuren. De rolomkering van moeder en dochter, het beest. Over wat het betekent om mens te zijn, partner, familie en wat er nodig is om dat compleet te maken of juist stuk. Het is niet alleen het verhaal wat indruk op me maakt, maar ook het schrijven. Het raakt me in mijn hart.

De omslag ziet er een geweldig uit. Een schaap die recht in de camera schijnt te kijken. Is het serieus of grappig bedoelt? Eenmaal gelezen voelt het samen met de titel goed gekozen. Kan een schaap zonder kudde gelukkig worden?

Hier zijn is niet de bedoeling is een roman over opgroeien in een niet gehecht gezin; over de wording van kind tot volwassene. Over vasthouden en loslaten. Een roman die je lang bijblijft, vooral de innerlijke strijd het anders te willen doen.

Hier zijn is niet de bedoeling | Lauranne van Grinsven | Lebowski