De moderne liefde is als een luchtkasteel

Onder de noemer, lees eens iets wat je nooit zou lezen, nam ik de vraag van Monica Roos nog eens door. Monica Roos zocht op Instagram naar mensen die haar boek Liefde of luchtkasteel wilde recenseren.

''De moderne liefde is als een luchtkasteel: we dromen en verlangen er heftig naar, maar bereiken doen we het zelden.''

Ondanks dat ik een alleslezer ben, zijn er genres die ik nooit lees. Niet omdat ik niet wil, maar er zit een grens aan wat ik kan lezen en ik heb sinds mijn vijftiende, nadat ik dozen vol Bouquet Reeks heb verslonden, geen kasteel-, of liefdesromannetjes meer aangeraakt. Ook erotische romans, sla ik met liefde over. De hele vijftig tinten serie is dan ook contactloos aan me voorbijgegaan.

Toch is het goed om jezelf af en toe uit te dagen iets anders te lezen. Je kunt beter spijt hebben van iets dat je wel hebt gedaan dan van iets dat je niet hebt gedaan. Deze uitspraak heb ik niet zelf verzonnen, maar het is volledig van toepassing op deze recensie en op het boek en de hoofdpersonages.

Grappig genoeg viel de kleurige omslag van roman ‘’Liefde of luchtkasteel ‘’ me gelijk op, maar om het ook te lezen is wat anders. Daarom begon ik met lichte bedenkingen aan het verhaal. Onder het lezen kwam ik er al snel achter dat ik het genre niet per se onder erotische kasteelroman zou willen scharen. Het heeft veel weg van een chicklit, of feelgood en dat lees ik toch wel regelmatig.

Er spelen twee verhaallijnen. Die van Ewout van Duijvestein en Michelle Lacroix. Jonkheer Ewout is eigenaar van Slot Duijvestein. Een heus kasteel, met torentjes en al. Alleen de kasteelvrouwe ontbreekt nog. Ewout is een man met een reputatie als het om vrouwen gaat. Volgens de roddelbladen, heeft hij de nodige vrouwen verslonden en laat hij het daar niet bij.

Michelle Lacroix is na het overlijden van haar ouders opgegroeid bij haar tante Elsa, die werkt voor de familie Duijvestein. Michelle vindt het moeilijk, om mensen dicht bij te laten komen en de ware liefde toe te laten in haar leven. Onbewust is ze op zoek naar het schoolvoorbeeld van haar ouders en daarnaast is ze bang om gekwetst te worden, en om mensen kwijt te raken. Maar ze heeft een paar leuke vriendinnen en ze is ambitieus genoeg om veel plezier in haar werk te hebben.

Doordat je Liefde of luchtkasteel vanuit het perspectief van zowel Ewout als Michelle leest, weet je als lezer wat er in beide personages omgaat. Je voelt de aantrekkingskracht tussen beiden knetteren, maar Michelle heeft zo haar bedenkingen. No way dat ze zich op een presenteerblaadje aanbiedt. Ewout weet niet wat hij moet denken. Hij kent Michelle van vroeger, maar toen was het nog een kind. Wat hij nu voor haar voelt is heel wat anders. Al speelt hij nog steeds graag spelletjes. En Michelle is daarvoor het ideale slachtoffer, of vergist hij zich daar toch in?

Monica Roos heeft een fijne schrijfstijl. Ze schrijft vlot en beeldend. Ze weet de aantrekkingskracht en de onbezonnen alles verzwelgende liefde, tussen Ewout en Michelle goed over te brengen op de lezer. Daarnaast en dan mag het een kasteelroman heten, is het toch geen niemendalletje. De personages en verhaallijn zijn redelijk uitgewerkt en bevat naast alle relatieperikelen ook wat interessante plotwendingen waardoor het verhaal verrassend blijft.

Liefde of luchtkasteel | Monica Roos