leest als een aflevering van een tv-serie

Je merkt het talent van Piet Baete als scenarioschrijver, iets wat hij al eerder deed voor verschillende tv-series (Professor T, Familie, Aspe), en in dit verhaal komt dit heel duidelijk naar voren. Dit werd echt geschreven alsof het een aflevering is van een of andere tv-serie, met vele twists en plotse ontboezemingen en revelaties van personages en dit alles leidt uiteindelijk tot de ontknoping van het hoe en waarom van de moord op Anke Hoffman.

Ik volg de schrijver al redelijk lang, van kort na zijn beginperiode als schrijver, en merk wel een evolutie op in zijn werk waarbij het voormalig vermelde scenario schrijven zeker invloed heeft gehad op zijn huidige werk. (Ik weet zelfs nog van een periode waarbij hij het schrijven van boeken volledig wou opgeven)

Noodlot is een belangrijk thema in deze serie (waar het ook naar is genoemd) en een hoop toevalligheden leiden naar een heel noodlottige dood van, in dit geval, Anke Hoffman die al heel wat noodlot en pijn heeft gekend. Samen met haar zus Pauline verloor ze al op jonge leeftijd beide ouders door een auto-ongeval, maar de dader ervan heeft ze vergeven. Ze organiseert zelfs een heuse benefiet voor hem, nadat hij het gevang verlaat, tot ergernis van haar zus. Ondertussen zijn er nog een paar affaires in het leven van de Hoffmans die de zaak er niet makkelijker op maken en speelt Faye, eigenaar van een koffiehuisje en bakster van ‘de lekkerste taarten’, een spelletje dat ook noodlottige gevolgen kent.

Inspecteurs Luyk en Scrantorium worden op de zaak gezet en hebben hun handen vol om de zaak op te lossen!

Dit verhaal leest vlot, snel en kan met de nodige twists de aandacht van de lezer vasthouden. De personages zijn geloofwaardig genoeg neergezet. Het thriller element zou van mij nog ietsje meer aanwezig mogen zijn geweest. De moord op Anke is brutaal maar werd ook niet zodanig beschreven dat je met de handen voor je ogen zult zitten…