En toen was het gedaan…

De saga van de drie zwaarden (Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard) is eindelijk voorbij… Het heeft me een aantal jaren gekost om de vier kanjers van boeken uit te lezen, maar uiteindelijk ben ik er dan toch in geslaagd.

Dit volume van de reeks gaat verder waar het voorgaande deel eindigde, De Groene Engeltoren, deel 1: De Belegering… de groepen die waren samengekomen splitsen terug op… Simon en Miriamele trekken naar de Hayholt, onderweg belaagd door Vuurdansers en andere gevaren, om daar Koning Elias te proberen overtuigen te stoppen met zijn plannen, als ze voor de hogepriester Pryrates geraken tenminste. Binabik de trol vervoegt hen op een bepaald moment ook met zijn wolf. ​Eens aangekomen gaan ze ook op zoek naar het derde zwaard en belanden in de ondergrondse tunnels onder de burcht.

Jozua en zijn leger wonnen de slag aan De Steen des Afscheids en trekken nu met hun leger naar Naglimund, waar ze een slag tegen de Witte Vossen, ofte Nornen, zullen aangaan.​

In de Ha​yholt bereiden Elias en Pryrates hunnen plannen verder voor, leeft Rachel de Draak nog steeds verdoken en probeert ze de nu blinde Guthwulf eten te geven.

Een laatste veldslag aan de H​oge Burcht wordt onvermijdelijk, de nodige slachtoffers en offers zullen hiervan het gevolg zijn. Zullen ze het onvermijdelijke kunnen stoppen. Zullen de Sithi hen helpen? Welke rol spelen de Dwargen? Welke geheimen komen nog naar boven? En zullen Simon, Miriamele en Binabik erin slagen de drie zwaarden te bemachtigen en in de Groene Engeltoren geraken?

Dit was terug een heel spannend verhaal, perfect voor de fans van fantasy. George R.R. Martin startte zijn ‘A Song of Ice and Fire’ na het lezen van deze boeken, en dat merk je af en toe ook wel, enkele elementen zijn heel gelijkaardig.​

Tad Williams is een meester in het bouwen van werelden (wie ooit zijn Anderland reeks las weet dit ook!) en Osten Ard is een echte fantastische (en fantasievolle) wereld vol eigenaardige creaturen (ghanten, kilpa’s, sithi, dwargen, nornen…) met heel aangename ‘good guys’ en ultieme slechteriken.​

De vier boeken zijn natuurlijk kanjers (deze was ook weer 680 bladzijden) waardoor de actie blijft voortgaan. Op een bepaald moment denk je ‘Wat kan er nog allemaal gebeuren eer het voorbij is’ maar alles dient in het verhaal en vervelen doet het zeker niet!​

Intussen is Williams teruggekeerd naar​ zijn Osten Ard in een nieuwe reeks (The Last King of Osten Ard) die ik graag heel binnenkort zou willen beginnen lezen. Benieuwd wat die te bieden zal hebben!

Ga lekker languit met de vier boeken van de reeks in je zetel of luie sofa zitten/liggen en geniet van een uitgebreide wereld vol mysterie en spanning!