een half ingestort, op te lappen huwelijk

In de bossen staat een huisje dat op te knappen valt, waar een zoon en zijn agressieve vader tien jaar hebben gewoond, tot de zoon op zeventienjarige leeftijd is vertrokken om het leven elders op te zoeken. Tot de dood van zijn vader, een eenzame dood in de bossen aan het nog steeds vervallen huisje, hem deed inzien dat het leven er zo slecht niet was. Intussen heeft ook hij een zoon en vrouw, maar deze heeft hij jaren geleden laten zitten, alleen. Na zes jaar komt hij onverwacht terug en besluit met hen naar het huisje in de bossen, afgelegen en ver van de bewoonde wereld, terug te keren. Maar algauw blijkt dat de vader dezelfde weg blijkt op te gaan van zijn eigen abusieve en agressieve vader. De moeder en zoon blijken eerst gelukkig te zijn maar leren snel de eenzaamheid kennen en te vrezen. Het isolement komt harder aan dan verwacht.

In een heel kleurrijke omschrijvende taal beschrijft Del Amo (die eigenlijk Garcia noemt met zijn familienaam) een relatie tussen een vader en zoon, twee generaties vader en zoon eigenlijk. Deze twee vloeien dan ook geregeld in elkaar over waardoor de ene vader de andere beïnvloedt in gedrag en in denkwijze. Soms is het dan ook niet altijd even makkelijk te volgen over welke vader-zoon relatie wordt gesproken op dat moment (want de flashbacks gaan niet enkel over de moeder en zoon, wiens vader hen is komen halen, maar ook over de vader en zijn vader… klinkt verwarrend en dat is het ook, aangezien er geen namen worden gebruikt in dit boek… en dat zorgt er ook voor dat je de draad wel al es durft kwijt te raken bij het lezen ervan)

Wat wel heel mooi naar voren komt in dit boek is net dat eenzame en het isolerende van het hutje in de bossen en de goede voornemens om het huisje op te knappen maar behalve de aanzet er naar toe, komt er niks van in huis. Dit staat dan ook weer symbool voor zijn huwelijk: hij is eraan begonnen om er dan van weg te lopen om er na een tijdje terug te komen, vervreemd van zijn vrouw en zoon, denkend daar de draad van zijn leven met hen terug op te kunnen pikken. Een half ingestort huwelijk dat hij terug wil oplappen, door hen mee te sleuren naar een half ingestorte hut die hij wil oplappen.

De geschiedenis herhaalt zich bij beide vaders die hun gezin meesleuren in een avontuur waar hij alleen echt grote voorstander van is, maar waar geen rekening wordt gehouden met diegene die maar mee moeten stappen in diens verhaal.

Het boek is heel mooi geschreven, prachtig verwoord en je waant je zo in de bossen. Maar hij gebruikt ook wel redelijk zware taal, geen alledaagse woorden. Dit alles zorgt ervoor dat het een boek is waar je je tijd voor moet nemen om te lezen. Het trekt je niet echt mee in een avontuurlijk verhaal, eerder laat het je ervaren wat de zoon ervaart…

Waar ik wel opnieuw een shoutout voor wil doen, is voor de prachtige cover ontworpen door Moker Ontwerp (die heel vaak covers van boeken van De Bezige Bij ontwerpen!)

Al bij al geen slecht boek maar ligt een beetje te zwaar op de maag.

3,5/5

http://looneybooks79.blog/2022/06/22/boek-recensie-de-mensenzoon/