Verboden

Charlie Decker gaat volledig door het lint op school! Nadat hij wordt geschorst, haalt hij een pistool uit zijn kluisje en gaat hij naar zijn klaslokaal, waar hij zijn lerares neerschiet en de hele klas gijzelt. Het is duidelijk dat Charlie ernstig verstoord is en een groot probleem heeft met autoriteit. Na het lange tijd te hebben onderdrukt, geeft hij er uiteindelijk aan toe.

Wat uitgroeit tot een extreem lange en gespannen middag zal ook een zeer verhelderende ervaring blijken te zijn — voor Charlie, maar vooral voor zijn klasgenoten, die hij dwingt hun ziel bloot te leggen. Tegenover zichzelf en elkaar geplaatst, moeten ze een manier vinden om deze ondraaglijke beproeving te overleven, terwijl de politie en de school proberen te voorkomen dat Charlie nog meer mensen vermoord.

Razernij is het eerste boek dat werd geschreven en gepubliceerd onder Kings pseudoniem Richard Bachman en werd opgenomen in The Bachman Books (4x Stephen King), totdat Stephen King zelf besloot het in latere edities uit de handel te laten nemen. Dat is op zich jammer, maar als Europeaan is dit misschien moeilijk te begrijpen; als Amerikaan echter niet, aangezien er veel schietpartijen op scholen plaatsvinden en dit boek precies dat soort problematiek behandelt. King wilde niet dat zijn boek een inspiratie zou vormen voor tieners om leraren of medeleerlingen te doden.

Los daarvan is Razernij niet de beste Bachman verhaal, maar het biedt wel een inkijk in de innerlijke worstelingen van een tiener met autoriteit, in het zoeken naar een manier om daarmee om te gaan (de verkeerde manier!) en uiteindelijk toch enigszins ermee leren omgaan, terwijl hij een intense en gespannen periode (een middag) deelt met leeftijdsgenoten die met hun eigen problemen en worstelingen kampen. Ik denk dat King erin is geslaagd een blik te werpen in het hoofd van een tiener en in de manier waarop jongeren naar de wereld kijken. Voor Charlie kan dit een zeer vertekend wereldbeeld zijn — het begin van de geest van een psychopaat!

Vorig jaar herlas ik de drie andere verhalen uit deze bundel, maar ik wilde de collectie compleet maken en heb daarom Razernij ook opnieuw gelezen. De enige twee overgebleven Bachman-verhalen die ik dit jaar nog moet herlezen zijn De Vervloeking en De Regelaars. De Vervloeking zal waarschijnlijk snel volgen, aangezien het dit jaar in het Nederlands zal verschijnen in een prachtige gelimiteerde editie van Luitingh Sijthoff (LS Uitgeverij).