Fijne feelgood!

Na het lezen van ‘Kerstmis met een staartje’ moest ik gewoon het volgende deel in de serie lezen, ‘Er was eens een puppy’. Lizzie Shane heeft mij met het eerste deel verrast, ik ben benieuwd of deel twee mij ook zo weet te verassen.

Connor besluit in een opwelling de Ierse wolfshond Maximus te adopteren. Maximus verandert het huis van Connor in een vuilnisbelt. Hij sloopt van alles en luisteren is niet zijn sterkste punt. Connor begint zich af te vragen of het wel zo’n goed idee was. Ten einde raad vraagt hij hondentrainer Deenie om hulp. Deenie heeft helemaal geen zin om nog meer tijd door te brengen met Connor, hoe leuk ze Maximus ook vindt. Maar als ze voor de zoveelste keer single op een familiefeest moet verschijnen komt ze op een idee. Als Connor zich voordoet als haar vriend dan zorgt zij voor zijn hond. Perfecte overeenkomst zou je denken, zolang ze maar niet écht verliefd op elkaar worden. Maar dat gaat zeker niet gebeuren, toch?

Ook dit deel was weer puur genieten! In het begin kwam het wat langzaam op gang, de personages bleven vooral op de oppervlakte. Dit was maar kort want al snel zocht het verhaal wat meer de diepte op en leerde je de personages beter kennen. Connor en Deenie hebben hele verschillende karakters. Dit zorgt voor grappige dialogen maar ook serieuze gesprekken. Het boek had een fijne afwisseling tussen humor en serieuze momenten.

De hoofdstukken zijn niet te lang en voegen allemaal iets toe aan het verhaal. Soms zijn de tijdsprongen alleen wat groot. Ik had soms het gevoel alsof er pagina’s of hoofdstukken miste. Het ging dan zo snel dat je even uit het verhaal werd gehaald. Over sommige momenten had ik graag iets meer gelezen, maar hier werd dan snel overheen gegaan. Op deze momenten mocht er van mij iets meer de diepte worden opgezocht.

Wat ik heel leuk vond is dat iedereen in Pine Hollow ook weer in dit deel hun opwachting maken. Daardoor ben je zelf echt even in het dorpje aanwezig. Ik hoop dat Boekerij ook het volgende deel gaat vertalen, die lijkt me ook weer heel leuk!

Kortom weer een heerlijke feelgood van Lizzie Shane die ik zeker kan aanraden! Je kunt het boek los lezen maar het is leuker als je ‘Kerstmis met een staartje’ eerst leest.

Van mij krijgt ‘Er was eens een puppy’ ****!