Typische Suzanne Vermeer

Ijskoud is een typische Suzanne Vermeer. Spannend, orgineel en niet al te moeilijk met ingewikkelde zaken en verbanden. Het leest zo weg. Dit boek is dus ook weer een ideaal boek voor even ontspannen en niks.

Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, heb ik mij groen en geel geërgerd aan Oliva. Ze doet geheel zelfstandig een onderzoek onder de dekmantel van haar scriptie (ergens deed het verhaal mij een beetje aan 'lief meisje, kwaad bloed' denken). Door Oliva komen er dan ook nieuwe ontwikkelingen in de zaak. Maar de manier waarop Oliva het aanpakt en de uitkomsten berusten voor mij op te veel toevalligheid. Een doorgewinterde politie agent lukt het niet, maar een puber meisje wel. Best gek, toch? Ondanks dit wel genoten van het verhaal!