Terug naar mijn pubertijd

Met dit boek ging ik even terug naar mijn pubertijd. Ik heb de Twilight saga toen verslonden. Eclips was toen absoluut mijn favoriet van de 4 delen.

Nu ik het boek heb herlezen twijfel ik of het nog steeds mijn favoriete deel is. Ik heb er zeker van genoten en ervoer dezelfde magie als toen. Toch had ik wat kleine irritaties. Met name voor Bella en haar keuzes. Ze zit midden in een driehoeksverhouding met Edward en Jacob. De driehoeksverhouding wordt best wel uitgemolken. Eigenlijk draait bijna het hele boek hierom. Daarnaast vind ik Bella niet echt eerlijk. Ze houdt Jacob zó aan het lijntje. Bella geeft hem elke keer weer hoop om hem vervolgens (keihard) weer af te wijzen. Naar het einde toe wordt Bella gedwongen om te kiezen. En ik snap maar niet waar ze haar keuze op baseert. En maakt ze wel de juiste keuze als het zoveel pijn doet? Ik snap het gewoon niet!

Gelukkig zijn er ook hoop leuke stukken in het boek. Je leert meer over de geschiedenis van Jasper en Rosalie. Maar wordt er ook meer vertelt over Jacob en zijn roedel. Hierdoor leer je ze beter kennen. Ook zijn de mysterieuze gebeurtenissen in Seattle een goede verhaallijn. Het was al met al dus smullen, maar mijn favoriete deel zou ik het niet meer zo snel noemen.