Mooier naar het einde

Na het prachtige boek van Natter Leven met Lidewij viel dit boek me heel erg tegen. De beschrijving van de terreuraanslag wordt voor mij helemaal teniet gedaan door de beschrijving van de oppervlakkige aantrekkingskracht tussen Alfred en Prunella (gezochte naam, die irriteert). De bijna bloedband die ontstaat tussen hen is ongeloofwaardig en overruled de beschrijving van het drama, dat daardoor door mij totaal niet gevoeld wordt. Geloofwaardig zijn wel de dialogen met de kinderen die Alfred vervoert. Hieruit blijkt meteen de ervaring van de schrijver met deze kinderen en bracht Lidewij weer in herinnering. Het mooist vond ik de laatste pagina’s waar hij uiteindelijk voor zichzelf kiest, zijn lot tegemoet (en gelukkig niet voor Prunella). 3,5 ster. Leven met Lidewij: 5 sterren.