Een sterk debuut!

Het gezin van de jonge Jaap Brouwer wordt getroffen door een afschuwelijk familiedrama. Wanneer Jaap daarna in een Haags gesticht moet verblijven en speciale ‘aandachtpupil’ daar wordt, tekent dit hem voor de rest van zijn leven. Papa Kurz is acht jaar oud en wees. Zij is één van de kinderen die met een Holland kindertrein naar de Nederlandse kust wordt gebracht om aan te sterken. Tijdens de crisisjaren komen de levens van Jaap en Pip bij elkaar. Ze voelen zich gelijk tot elkaar aangetrokken. Maar kan deze liefde overwinnen te midden van alles.

Eerlijk gezegd moet ik altijd even in het verhaal komen bij historische boeken, maar door de vlotte schrijfstijl was dat hier minder het geval. Je leest het verhaal in 4 delen en door de opbouw neemt ze ons langzaam mee terug in de tijd. Ook lees je het verhaal vanuit 2 perspectieven, dat van Jaap en Pippa. Dat maakt het verhaal extra interessant en zorgde er voor dat ik steeds wilde doorlezen.

Jacqueline heeft de sfeer van die tijd erg goed neergezet en ook de karakters voelen al snel eigen. Emoties zijn voelbaar en ook de spanning of onzekerheid is aanwezig. Zowel Pippa als Jaap krijgen veel voor hun kiezen, moeten bijvoorbeeld omgaan met verliezen in hun gezin en dat heeft de schrijfster op een intense manier neergezet. Door alle gebeurtenissen blijft het verhaal je vasthouden.

Zand in mijn ogen is een mooi liefdesverhaal in een zware tijd. Onderwerpen als trauma, rouw, verdriet maar vooral ook moedig zijn en overleven staan centraal. Als je dan bedenkt dat het boek geschreven is op basis van het leven van haar grootouders maakt dat het boek voor mij nog extra bijzonder.

Met af en toe een traan in mijn ooghoek, maar ook vaak een glimlach op mijn gezicht heb ik genoten van het boek en door het verrassende einde sloot ik het boek met grote tevredenheid. Ik zou iedereen die van een verhaal uit het verleden houdt, wat ook nog eens berust op feiten dit verhaal zeker aanraden. Een sterk debuut!