Lezersrecensie
Een sterk boek met een boodschap!
Een verhaal over de natuur en het klimaat, daar moest dit boek overgaan. En deze thema’s komen op een mooie, realistische manier naar voren. Maar dit boek gaat ook over pesten. Over lelijk gedrag van kinderen richting elkaar en hoe moeilijk het kan zijn om je dan staande te houden, zeker wanneer je zelfs door volwassenen niet erkent wordt. En als je dan ook je vader nog moet missen, dan is het leven niet echt makkelijk…
Lian zit in groep 8 en gaat met haar klas op schoolkamp. Alleen wil Lian dit helemaal niet, ze vindt haar klas verschrikkelijk. De vissen, zoals ze de rotmeiden noemt, sluiten haar buiten en treiteren haar zoveel ze maar kunnen. En hun meester lijkt het allemaal niet te zien. Haar moeder wil dat ze dapper is en probeert vriendinnen te maken, maar zo makkelijk is het helemaal niet. Was haar vader maar in de buurt…
In dit verhaal krijgen we te maken met verschillende aspecten rondom het milieu. Lians vader is milieuactivist en ook Lian wil het beste voor de aarde en de dieren. Wanneer haar vader wordt opgepakt tijdens een demonstratie voelt Lian zich alleen. Lian is neergezet als een sterk personage, ondanks dat ze gepest wordt houdt ze zich dapper staande en het is mooi hoe Annemarie dit beschrijft. Het is pijnlijk te lezen dat haar meester het niet ziet en soms zelfs zijn ogen lijkt te sluiten voor het pesten. Gezien worden is het allerbelangrijkste voor een kind.
De pijn van Lian is hartverscheurend om te lezen. Hoe het schoolkamp, de sokken van haar vader en een bemoedigend woord van een klasgenoot ervoor kunnen zorgen dat Lian iets doet wat enorm stoer is maakt het verhaal mooi rond en zorgt het voor een goed einde. Helaas weten we dat dit niet voor ieder gepest kind zo eindigt…
Het regent ganzen is een sterk gekozen titel en passend om verschillende redenen, maar dat mag je zelf gaan ontdekken. Een kinderboek dat je raakt en belangrijke thema’s aan bod stelt, mooi geschreven!
‘Ik weet niet of het slim is wat hij deed, maar ik snap wel dat hij zich zorgen maakt om de aarde. Soms moet je dan iets doen om aandacht te krijgen, want er moet iets gebeuren.’
Lian zit in groep 8 en gaat met haar klas op schoolkamp. Alleen wil Lian dit helemaal niet, ze vindt haar klas verschrikkelijk. De vissen, zoals ze de rotmeiden noemt, sluiten haar buiten en treiteren haar zoveel ze maar kunnen. En hun meester lijkt het allemaal niet te zien. Haar moeder wil dat ze dapper is en probeert vriendinnen te maken, maar zo makkelijk is het helemaal niet. Was haar vader maar in de buurt…
In dit verhaal krijgen we te maken met verschillende aspecten rondom het milieu. Lians vader is milieuactivist en ook Lian wil het beste voor de aarde en de dieren. Wanneer haar vader wordt opgepakt tijdens een demonstratie voelt Lian zich alleen. Lian is neergezet als een sterk personage, ondanks dat ze gepest wordt houdt ze zich dapper staande en het is mooi hoe Annemarie dit beschrijft. Het is pijnlijk te lezen dat haar meester het niet ziet en soms zelfs zijn ogen lijkt te sluiten voor het pesten. Gezien worden is het allerbelangrijkste voor een kind.
De pijn van Lian is hartverscheurend om te lezen. Hoe het schoolkamp, de sokken van haar vader en een bemoedigend woord van een klasgenoot ervoor kunnen zorgen dat Lian iets doet wat enorm stoer is maakt het verhaal mooi rond en zorgt het voor een goed einde. Helaas weten we dat dit niet voor ieder gepest kind zo eindigt…
Het regent ganzen is een sterk gekozen titel en passend om verschillende redenen, maar dat mag je zelf gaan ontdekken. Een kinderboek dat je raakt en belangrijke thema’s aan bod stelt, mooi geschreven!
‘Ik weet niet of het slim is wat hij deed, maar ik snap wel dat hij zich zorgen maakt om de aarde. Soms moet je dan iets doen om aandacht te krijgen, want er moet iets gebeuren.’
1
Reageer op deze recensie
