Lezersrecensie
Mooie start van een heerlijke serie!
De gave van Lucrezia is het eerste deel in de Toscaanse zussen serie van Daniela Sacerdoti en neemt je mee naar het mooie Toscane, maar dan met een donker randje.
Het is al lang geleden dat Lucrezia in Toscane was. Toen haar moeder overleed stuurde haar vader haar weg en nooit durfde ze terug te keren. Maar nu ook haar vader niet meer leeft voelt ze sterk de drang om terug te gaan naar haar zussen. Eenmaal aangekomen doet ze een aantal ontdekkingen en dat maakt dat niets meer is zoals ze dacht dat het was. Maar wat is het fijn om weer bij haar zussen te zijn, de Casalta-meisjes.
Dit mooie verhaal wordt verteld vanuit Lucrezia, een van de tweeling zusjes. Bianca is haar tweeling zus en samen met Nora en Mia vormen ze de Falconeri-zusjes. Lucrezia draagt een mooie gave bij zich, eentje die ze waarschijnlijk van haar moeder heeft doorgekregen. Ook haar andere zusjes hebben een gave en daarover kunnen we meer gaan lezen in de volgende delen.
De opbouw in het verhaal zorgt ervoor dat je al lezer langzaamaan wordt meegenomen en steeds meer leert over Lucrezia en haar jeugd die niet makkelijk is geweest. Haar verleden heeft haar gevormd tot wie ze nu is en ik wilde maar al te graag ontdekken wat er allemaal gespeeld heeft.
De band met haar zussen, haar leven nu, haar jeugdliefde, haar gave, allemaal spelen ze een belangrijke rol in dit warme verhaal wat ook veel verdriet kent. De sfeer van Casalta wordt sterk neergezet en je kunt je een voorstelling maken van hoe het er daar uit moet zien.
‘- de geur van laurier, oregano en jeneverbes, van zondoorstoofd gras en kruidig struikgewas vulde alle receptoren in mijn brein. Eindelijk ging ik naar huis.’
Dit eerste deel is een mooie aftrap van een heerlijke serie vol familiedrama, geheimen en liefde. Ik vond het echt genieten en ben heel benieuwd naar het tweede deel waarin we het verhaal van Bianca mogen lezen.
Het is al lang geleden dat Lucrezia in Toscane was. Toen haar moeder overleed stuurde haar vader haar weg en nooit durfde ze terug te keren. Maar nu ook haar vader niet meer leeft voelt ze sterk de drang om terug te gaan naar haar zussen. Eenmaal aangekomen doet ze een aantal ontdekkingen en dat maakt dat niets meer is zoals ze dacht dat het was. Maar wat is het fijn om weer bij haar zussen te zijn, de Casalta-meisjes.
Dit mooie verhaal wordt verteld vanuit Lucrezia, een van de tweeling zusjes. Bianca is haar tweeling zus en samen met Nora en Mia vormen ze de Falconeri-zusjes. Lucrezia draagt een mooie gave bij zich, eentje die ze waarschijnlijk van haar moeder heeft doorgekregen. Ook haar andere zusjes hebben een gave en daarover kunnen we meer gaan lezen in de volgende delen.
De opbouw in het verhaal zorgt ervoor dat je al lezer langzaamaan wordt meegenomen en steeds meer leert over Lucrezia en haar jeugd die niet makkelijk is geweest. Haar verleden heeft haar gevormd tot wie ze nu is en ik wilde maar al te graag ontdekken wat er allemaal gespeeld heeft.
De band met haar zussen, haar leven nu, haar jeugdliefde, haar gave, allemaal spelen ze een belangrijke rol in dit warme verhaal wat ook veel verdriet kent. De sfeer van Casalta wordt sterk neergezet en je kunt je een voorstelling maken van hoe het er daar uit moet zien.
‘- de geur van laurier, oregano en jeneverbes, van zondoorstoofd gras en kruidig struikgewas vulde alle receptoren in mijn brein. Eindelijk ging ik naar huis.’
Dit eerste deel is een mooie aftrap van een heerlijke serie vol familiedrama, geheimen en liefde. Ik vond het echt genieten en ben heel benieuwd naar het tweede deel waarin we het verhaal van Bianca mogen lezen.
1
Reageer op deze recensie
