In het ondiepe

Emma Anna - In het ondiepe
Slow burn? Zeg maar gerust speedy gonzales burn met deze roman, zet je dweil of puppymatje maar klaar. Gaat het even niet.
Voor je verder gaat, dit boek heeft spice, smut, hoe je het wilt noemen en hier word je voor gewaarschuwd voordat je dit boek gaat lezen.

Maar is dit dan alleen maar smut? Nee, zeker niet!
Emma Anna weet weer, met een dual pov verhaallijn (dan heb je mij al hè) neer te zetten hoe liefde soms enorm ingewikkeld kan zijn.

In dit boek volg je Cleo, een meisje dat voorheen onzeker was en gepest werd. Wie nu langzaam opbloeit en laat zien dat ze er mag zijn.
Zij gaat met het vrijgezellenfeest van haar zus zwemmen in een subtropisch zwembad en daar… ja wat daar gebeurd moet je maar lezen in het boek.
Ook volg je Remi een man wiens huwelijk niet lekker loopt en hij staat op het punt van scheiden.
Dan blijkt dat Cleo Remi kent, van vroeger.
De chemie die tussen deze twee mensen plaats vindt is er eentje om over naar huis te schrijven. Maar ook is het een flink taboe. Waardoor in de omgeving deze chemie meermaals wordt afgekeurd.

Dit is zeker een roman waar ik van heb genoten, soms ook iets minder. Maar waar ook herkenning in plaats vindt.
Emma Anna heeft een speciaal plekje in mijn hart (en boekenkast) en ik kan niet wachten om meer van haar boeken te lezen.

"Misschien kan ik op een dag van mezelf zeggen dat ik volwaardig in bloei sta in plaats van het eeuwige muurbloempje te zijn."