Doggerland, "misleiding", onderhoudend maar stroperig traag

Ik houd erg van Scandinavische thrillers en door de lovende aanbevelingen hier waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Te hoog, wat mij betreft.
Het boek heeft zeker bepaalde kwaliteiten, een bijzondere, fictieve, locatie en een sympathieke hoofdpersoon, maar in plaats van een thriller vond ik het meer een roman met wat spannende elementen.
Het boek begint veelbelovend maar verzandt al snel in wel heel erg uitgebreide beschrijvingen en details waarbij je jeafvraagt of die er wel iets toedoen.
Omdat het boek wordt aangekondigd als het begin van een serie, nam ik dit voor lief.
Naast de hoofdplot, de moord op de ex-vrouw van de hoofdinspecteur, wordt er nog een subplot geïntroduceerd, een maniakale serieverkrachter en moordenaar, maar deze plot blijft gewoon ergens "hangen".
Hoofdpersoon Karen Eiken Hornby en haar persoonlijke leven worden wel heel boeiend beschreven, zij wordt echt tot leven gewekt.
Aan het eind komt het verhaal wel op stoom en wordt het spannend, maar toch bleef ik het wat onwaarschijnlijk vinden allemaal.
Misschien worden er nog zaken opgelost in het volgend deel.