Lezersrecensie
Liefde versplinterde hun leven.
Freetown - Otto de Kat
Vanuit verschillende perspectieven wordt dit verhaal verteld. Het geeft inzicht in de gedachtewereld van Maria en Vincent. Jaren geleden hadden zij een intense relatie, na vijf jaar heeft Vincent die verbroken. Geen van beide durfde de stap te nemen om hun gezin voor elkaar te verlaten.
Maria heeft daarna haar zorg en ‘liefde’ kunnen geven aan Ishmaël, een uit Sierra Leone gevluchte krantenjongen. Na zeven jaar was hij plotseling verdwenen en nergens meer te vinden.
We lezen het verhaal van Maria als zij dit vertelt aan Vincent, psycholoog in ruste. Zij vraagt hem om raad. Hij kan echter het verleden niet van zich af zetten, het lijkt alsof ze niet over Ishmaël maar over hem praat. Over zijn ‘verdwijning’, over zijn afscheid van haar. Hij denkt:
“… gedachten, ik kan ze niet stoppen, ik moet moeite doen om ze bij te houden, ik word door haar omsingeld…” (p.34)
Vertel door, het gaat goed, zegt hij. Zinnen die uit een ander compartiment van zijn hersens kwamen.
Maria wil begrijpen waarom Ishmaël is verdwenen. Ze denkt in Sierra Leone, in Freetown het antwoord te vinden. Haar echtgenoot Maarten weet van niks, ook Vincent niet, die weet niet zo goed wat hij ervan moet vinden. Zij vertelt het achteraf aan hem. Terwijl Maria haar verhaal doet, ziet ze dat Vincent zijn gedachten er niet bij heeft.
“… door alles heen sluipt het verleden ons gesprek binnen…” (p. 77)
Het verhaal gaat over de verdwijning van Ishmaël, dat schuift steeds verder naar de achtergrond. Het wordt het verhaal van hun ‘verloren’ liefde.
In een mooie analytische stijl, waarin de lezer van prachtige taal-beelden kan genieten, zijn twee duidelijke verhaallijnen. De relatie Maria – Vincent en de verdwijning van Ishmaël.
De vertelperspectieven wisselen elkaar af, zodat je één gebeurtenis van twee kanten kunt lezen. Deel I brengt je op de hoogte van wat er speelt, van de personages, van de verdwijning en de afgebroken liefde.
In Deel II werkt de schrijver langzaam toe naar de catharsis. Het is een verrassend slot.
“… er is een evenwicht in me hersteld, alsof ik weer kan denken…”(p.163)
Een compacte roman, gemakkelijk te lezen met een doordachte opbouw…
verleden wordt in het heden verwerkt.
Een kleine roman met een grote impact.