Magisch mooi!

Als kind was ik al gefascineerd door de foto's van de Cottingley fairies.
Helemaal bevangen van een documentaire over elfjes die al dan niet bestonden op het Engelse platteland, lieten me volledig wegdromen naar een land vol mysterieuze wezens vol elfjes, trollen en heksen.

Dus toen ik hoorde dat Astrid Witte een boek schreef aan de hand van deze legende was ik gelijk verkocht. En na het zien van de cover al helemaal, want zeg nou zelf , wat een prachtige sprookjesachtige cover heeft dit boek! Niet te geloven!

Na haar verhuizing naar het saaie dorp Cottingley doet de dertienjarige Lily geen moeite om vrienden te maken. Haar ouders komen toch wel weer bij elkaar en dan kan ze snel terug naar Manchester. Maar tijdens een wandeling door het bos dat aan de achtertuin grenst, ontdekt ze dat haar nieuwe omgeving toch wel erg bijzonder is. Ze ontmoet een groepje bijzondere natuurwezens. Zal het haar lukken om hen te beschermen tegen de buitenwereld?

Uiteraard is dit verhaal volledig verzonnen, maar op de een of andere manier wil ik gewoon geloven dat het echt is. En op die manier is het ook geschreven.Het is erg realistisch.

Het maakt je nieuwsgierig en je leeft mee met Lily, die na een moeilijk nieuw begin met pestkoppen, een scheiding, heel veel Ed Sheeran en regenboogkleren een nieuwe vriendschap krijgt. In dat opzicht voel ik me erg verwant met haar, want mijn kledingkast lijkt ook op een combinatie tussen de kinderafdeling van de H&M en Unicornregenboogkots..dus..

Dat alles is erg beeldend en vlot beschreven in net 160 bladzijdes, maar dat doet niet af aan de diepgang in het verhaal. Alles klopt gewoon. En de mooie band die Lily heeft met haar oma maken het een hartverwarmend geheel.

Het is een heel fijn geschreven, en las als een trein! Je hebt het uit in een mum van tijd en daarna ben je eigenlijk een beetje verdrietig dat het al weer uit is.

Het feeënwoud is heerlijk sprookjesachtig, magisch en zelfs een beetje spannend. Deze fabelachtige jeugdroman is een echte aanrader voor kinderen vanaf 8 jaar, die net als ik graag willen geloven dat er meer leeft in de bossen .