Snel te vergeten

Soms zijn er van die boeken waar je heel erg naar uitkijkt en dan heb je hem gelezen en ben je hem eigenlijk snel vergeten. Dat gebeurde voor mij bij We set the dark on fire. Het is geen slecht boek en ik wil het vervolg ook wel lezen, maar een aanrader is het niet.
Van tevoren was wel duidelijk dat geaardheid en polygamie een rol zouden spelen. Ik hoef dat soort dingen niet echt van tevoren te weten, maar vind het wel belangrijk dat het voorkomt in boeken aangezien de maatschappij niet alleen uit witte hetero mensen bestaat. Misschien dat Tehlor Kay Mejia dat ook wilde zeggen. Ik vond de romance op zich wel geloofwaardig, maar sommige dingen strookten niet met elkaar.
Voor wie echt van fantasy houd zou ik We set the dark on fire niet aanraden. Het voelt voor mij meer als een contemporary. Alleen dan zonder de clichéromance en ik houd nu zojuist van die clichés!